🚀 go-pugleaf

W dniu piątek, 4 października 2019 01:32:29 UTC+2 użytkownik M.M. napisał:

> > Sory coś mi się posrało CRLF. W każdym razie jak zrobisz
> > 
> > #define TEST2__( __x__  , __l__ ) int __x__  ## __l__ = 0
> > #define TEST2_( __x__, __l__ ) TEST2__( __x__, __l__)
> > #define TEST2( __x__ ) TEST2_(__x__  , __LINE__)
> > 
> > to powinno być raczej git.
> > 
> > W każdym razie
> > 
> > /* u mnie działa */
> 
> Nie rozumiem, ale u mnie też działa. Dziękuję za pomoc.
> Pozdrawiam

No to już wyjaśniam.

Powinno być jasne, że jeżeli zdefiniujemy makro

#define TEST3(__x__) int __x__ ## __LINE__

i napiszemy

TEST3(x)

to rozwinie Ci się to do

int __x____LINE__

no bo jak inaczej mógłbyś dokleić identyfikator __LINE__ do swojej zmiennej w makrze?

Jeżeli z kolei napiszemy

#define TEST3__( __x__  , __l__ ) int __x__  ## __l__
#define TEST3( __x__ ) TEST3__(__x__, __LINE__)

to teraz jak napiszesz

TEST3(x)

to zachowanie makra będzie zależeć od tego, czy preprocesor rozwija argumenty przed, czy po rozwinięciu makra (chodzi nam w szczególności o argument __LINE__)

Jeżeli rozwija je po rozwinięciu makra (i na to wygląda), to efekt będzie taki sam, jak wcześniej, bo algorytm jest z grubsza taki:

1. rozwiń makro z definicji (===>)
2. rozwiń wszystkie użyte argumenty (--->)
3. jeżeli wyrażenie zawiera jeszcze jakieś symbole preprocesora, kontynuuj ekspansję

Czyli mamy

1. TEST3(x) ===> TEST3_(x, __LINE__)
2. TEST3__(x, __LINE__) ---> TEST3__(x, __LINE__)
(jedynym argumentem do TEST3 był x, który nie jest symbolem preprocesora.
Ale gdyby był, to na tym etapie zostałby zamieniony)
3. TEST3__(x, __LINE__) ===> int x__LINE__

Za to jeśli sobie zdefiniujemy

#define TEST2__( __x__  , __l__ ) int __x__  ## __l__ = 0
#define TEST2_( __x__, __l__ ) TEST2__( __x__, __l__)
#define TEST2( __x__ ) TEST2_(__x__  , __LINE__) 

i napiszemy

TEST2(x)

to ekspansja przebiegnie następująco:

1. TEST2(x) ===> TEST2_(x, __LINE__)
2. TEST2_(x, __LINE__) ---> TEST2_(x, __LINE__)
3. TEST2_(x, __LINE__) ===> TEST2__(x, __LINE__)
4. TEST2__(x, __LINE__) ---> TEST2__(x, 7)
(bo dokonaliśmy właśnie ekspansji argumentu)
5. TEST2__(x, 7) ===> int x7
6. żaden z argumentów nie występuje w rozwinięciu

HTH