🚀 go-pugleaf

> no mozesz powiedziec co tobie da maxymalny fun i wtedy
> zobacze czy moj fun bylby dla mnie wiekszy ;-)
> 

Nie ma odpowiedzi na to pytanie. Nigdy nie czułem potrzeby ani fun'u w
pomyśle robienia własnej maszyny wirtualnej. Być może fun byłby wtedy,
gdyby była emulatorem czegoś realnego, co jeszcze nie ma emulatora (jest
jeszcze coś takiego dzisiaj?).

Albo poszedłbym w opracowanie jakiegoś małego komputerka od zera.
Bodajże widziałem gdzieś realizację komputera o możliwościach
ośmiobitowców na mikrokontrolerze. No i pod to można np. pisać proste gry.

Oczywiście praktyczne zastosowanie tego nie ma sensu, komercyjność też
żadna.

> wlasnie na tym to polega ze mozna zakodowac kompletnie wszystko, dowolny proc dowolny asm +  niemal dowolny
> 'hardware' (czy apis systemu) i to jest ciekawe

To jest ciekawe, ale jednocześnie nieciekawe przez to, że wszystko
można. Sens pisania w assemblerze polegał na radzeniu sobie z
ograniczeniami. A tutaj w pewnym momencie przestanie to nawet spełniać
definicję assemblera, a stanie się "interpreterem cyferek", tzn.
parserem pliku binarnego. Bo można to zaprojektować nie jak dla
procesora, tylko jak dla znacznie bardziej inteligentnego interpretera.

> z dzwiekiem jest taki problem ze nie mam wiekszego pojecia jak takie hardware dziwkowe powinno wygladac 

Robiłbym coś na wzór komputerów ośmiobitowych. Ewentualnie emulację
lepszego dźwięku podobną do Sound Blastera pod DOS (czyli DAC i FM
obsługiwany portami albo przerwaniami).

L.