🚀 go-pugleaf

On 10.05.2016 14:12, bartekltg wrote:
> On 10.05.2016 08:03, Borneq wrote:
>> W dniu 10.05.2016 o 00:05, bartekltg pisze:
>>>     fu(int A, int B, int C)
>>>     {
>>>         a=A;
>>>         b=B;
>>>         c=C;
>>>     };
>>>     fu(int A): fu(A,A,A) {};
>>
>> A co gdy mamy najpierw wyliczać argumenty a dopiero POTEM podać do
>> konstruktora?
>>
>> fu(istream stream, int size, int position)
>> {
>>    wczytywanie ze strumienia stream od pozycji position, do bufora,
>>    którego rozmiar jest nie większy niż size-position
>> }
>>
>> fu(istream stream)
>> {
>>    wyliczanie pozycji za pomocą tellg()
>>    ustawienie się na końcu za pomocą stream.seekg(0, ios::end);
>>    wyliczenie rozmiaru za pomocę tellg()
>>    ustawienie się w poprzedniej pozycji: stream.seekg(position,ios::beg);
>>    dopiero teraz mamy wołać konstruktor trójargumentowy
>> }
>
> W takim wypadku powtarzające się mięsko wsadziłbym w inną prywatną
> funkcję i wołał ją z obu konstruktorów.
>
> void init (int A, int B, int C)
>    {
>      a=A;
>      b=B;
>      c=C;
>     };
>
>       fu(int A, int B, int C)
>       {
>          init (A,B,C)
>       };
>      fu(bla s)
>      {
>      //magia na s
>      init (A,B,C)
>       }
>
> Dlaczego nie bardzo można wołać konsturktor z konstruktora...
> Konstruktor to nie zwykła funkcja, bo zanim wejdziesz
> w jej ciało odpala ona konstruktory pol składowych.
> Jeśli więc odpalilibyśmy konstruktor wewnetrz ciałą
> konstruktora, to albo skłądowe byłyby inicjalizowane
> rez jeszcze (bez sensu) albo kompilator by je pomijał,
> co, niezależnie od tego, czy pominąłby je z wewnętrznego czy
> zewnetrznego konstruktora, mogło by doprowadzić do odstrzelenia
> sobioe palca (ciało pierwszego konstuktora wymaga jakiejś, choćby
> domyślnej inicjalizacji obiektu skłądowego, a wołany dalej
> konstruktor inicjalizuje ten obiekt zmienną:) ).

I dodatkowo, co tak naprawdę robi konstruktor wywołany w funkcji:
https://isocpp.org/wiki/faq/ctors#init-methods

pzdr
bartekltg
>