🚀 go-pugleaf

Dnia 14-12-2007, Pt o godzinie 20:48 +0100, Marcin ‘Qrczak’ Kowalczyk
pisze:

> Chyba jedynym językiem poza C++, którego nie da się parsować bez
> napisania połowy kompilatora, a więc którego trudność w parsowaniu
> jest tej klasy co C++, jest Common Lisp z reader macros (program może
> w pewnym sensie zawierać implementację fragmentów parsera, więc parser
> musi zawierać interpreter Lispa).

Przy czym w Lispie to ma swoje uzasadnienie. Piszemy kawałki parsera,
żeby używać zwięzłej składni dla specjalizowanych sytuacji (np. dla
wyrażeń regularnych) - chodzi tu o poziom leksykalny.

Natomiast w C++ wyszło tak niechcący, przez zaszłość historyczną.

Kiedy język C wprowadzał składnię "typ zmienna;" dla zmiennej typu
prostego, "typ zmienna[];" dla wskaźnika (kiedyś to była składnia
wskaźnika) i "typ zmienna();" dla funkcji (kiedyś nie określało się
typów parametrów), to nie miał jeszcze typedefów. Każdy typ bazowy
zaczynał się od charakterystycznego dla typów słowa kluczowego
(np. "int" albo "struct"). Wtedy język C parsował się łatwo.

Potem zachowując konwencje składni dodano typedefy, typy funkcyjne
z określeniem parametrów, C++ dodał swoje rzeczy - też stopniowo
(np. w pewnym momencie zadecydowano, że należy dokładniej analizować
treść szablonu przed jego konkretyzacją, sprawdzać typy tam gdzie
się da, a nie tylko znajdować klamrę kończącą i zapamiętywać ciąg
leksemów) i wszystko się pokomplikowało.

-- 
   __("<         Marcin Kowalczyk
   \__/       qrczak@knm.org.pl
    ^^     http://qrnik.knm.org.pl/~qrczak/