🚀 go-pugleaf

Witam

Piotr Wyderski wrote:

>>> Zdradliwy języczek, co? :-)))
>>
>> Hmm... czy ja wiem, dobrze działa przeładowanie w sumie to lubię kiedy
>> tak jest.
> 
> No tak, taki sposób zapisu bywa czytelniejszy, ale ma tę wadę, że
> poźniej sie wydzierasz pod niebiosa, że nie widzisz synchronizacji.
> Dlatego ja się w pełni zgadzam z tym, że jej *nie widzisz*, natomiast
> niezupełnie z tym, ze jej tam nie ma. :->

W Py jest to samo i oceniam pozytywnie.
 
>> A co dokładnie chcesz wiedzieć?
> 
> Jaka matematyka za tym stoi.
>
> No ale dlaczego? Tzn. nie chodzi mi o odpowiedź na powyższe
> pytanie, tylko poznanie ogólnego mechanizmu fitowania. :-)

MLE

http://en.wikipedia.org/wiki/Maximum_likelihood

>> dot. włókien, a tu proszę nowe ciekawe zagadnienie i jeszcze milej bo na
[...]
>> W każdym razie wygląda to na niezwykle wydajne cóś.
> 
> Inna sprawa, że ja wolę podejście jeszcze bardziej radykalne niż
> włókna. Nazywam to taskami z braku lepszego pomysłu.

[...Taski...]

> No ale ja jestem zakochany po uszy w architekturze data flow,
> więc mnie głównie jej zalety interesują, a z wadami nauczyłem
> się żyć. ;-)))

Tanenbaum to określa jako zanurzenie automatu skończenie stanowego w
systemie kolejkowania zadań. Konstrukcję opisuje identyczną, tylko
abstrakcję podaje na wyższym poziomie, ale dokładnie to samo pisze o
zastosowaniach. Wskazuje na fakt, że operacje np. IO z punktu widzenia
procesora są niepodzielne, bo procesor zadaje innym "podzespołom" jakąś
pracę, której sam nie wykonuje np. transfer danych z dysku.

Pozdrawiam.

-- 
|\/\/|   Seweryn Habdank-Wojewódzki
 \/\/