🚀 go-pugleaf

Dnia 24-11-2007, So o godzinie 14:31 +0000, Sektor van Skijlen pisze:

> Ktoś mi mówił - nie wiem, czy nie Qrczak - że ta składnia taka miała
> początkowo być tylko składnią pośrednią, a jako user-friendly składnia miało
> być opracowane co innego. No ale podobno jakoś zaczęli używać tego języka w
> tej składni wewnętrznej i nikomu się już nie chciało pisać normalnej składni.

Nie pamiętam, czy o tym mówiłem.

W pracach naukowych były używane dwie składnie: jedna do zapisu
programu, M-expressions (m = meta):
   http://en.wikipedia.org/wiki/M-expression
a druga do zapisu danych przetwarzanych przez program, S-expressions
(s = symbolic). Początkowo elementy list w S-expressions były oddzielane
przecinkami, a nie spacjami. M-expressions można kodować w S-expressions.

Oryginalna praca McCarthy’ego o Lispie z roku 1960 jest tutaj:
   http://www-formal.stanford.edu/jmc/recursive.html
albo w oryginalnej typografii wcześniejsza wersja, 1959:
   http://www.informatimago.com/develop/lisp/small-cl-pgms/aim-8/aim-8.html

> Efekt jest taki, że może jakby ktoś zrobił z tego sensowną składnię,
> to może i Lisp przyjąłby się bardziej. A tak - cóż.

Nieprawda. Powstał język Dylan, nawet Apple go promował. Semantykę ma
podobną do Lispa, ale składnię do Pascala czy Ady (trochę rozwlekłą,
ale poza tym to całkiem miły język). Jest jednak o wiele mniej popularny
niż Common Lisp.

Lispowcy używają tego jako kanonicznego argumentu za składnią Lispa.
Ale ja składni Lispa nie lubię.

> Poza tym, Java nie jest wcale taka znów dynamiczna. Nie widzę w tym względzie
> żadnych większych różnic od C++.

Różnica jest zasadnicza. Bibliotekę Javy można owinąć w interfejs innego 
języka programowania polegając wyłącznie na informacji dostępnej w czasie
wykonania. Podobnie jak w wielu innych językach. Można zobaczyć, jakie są
w niej klasy, jakie one mają metody, wywoływać metody po nazwie znanej
w czasie wykonania, przekazywać obiekty nie znając statycznie ich typu.

W C++ niczego takiego nie ma i biblioteki trzeba owijać nie dość,
że na etapie kompilacji, to jeszcze ręcznie opisując interfejs
każdej biblioteki - nie da się przeiterować po wszystkich elementach
definiowanych przez bibliotekę oraz poznać ich interfejs ani w czasie
wykonania, ani kombinacją szablonów i makr w czasie kompilacji.
W C++ nie można też złapać wyjątku i np. przekazać go do innego wątku
bez statycznej znajomości jego typu.

-- 
   __("<         Marcin Kowalczyk
   \__/       qrczak@knm.org.pl
    ^^     http://qrnik.knm.org.pl/~qrczak/