🚀 go-pugleaf

>> >> Do tego właśnie służy CONST!!!
>> > Co ty wyyślasz???!!?!?!?!?!?!?
>> > 
>> > int dupa(int niemodyfikowany, int& modyfikowany); gdzie masz jakieś
>> > const??!?!
>> 
>> int dupa(int niemodyfikowany    // tu wszyscy orędownicy języków
>> lepszych // podnoszą larum o kopiowanie,
>>                                 // zatem proponuję to co poniżej
>>         , int& modyfikowany);
>> 
>> int dupa(type const & niemodyfikowany, type & modyfikowany); int
>> dupa(POD_type const niemodyfikowany, POD_type & modyfikowany);
> Tylko wywołanie będzie wyglądało i tak w ten sposób: int a,b; dupa(a,b);
> 

Hmmm.
1. Czytelne nazwy funkcji
2. Skądś musi wziąść kolejność parametrów funkcji i ich znaczenie. To czy 
parametr jest/może być/nie jest modyfikowany powinno być w pobliżu.

> Programista zorientuje się, że coś jest tutaj może być modyfikowane
> dopiero jako obejrzy nagłówek dupy, a wskaźniki wymuszą dodanie & i
> pisanie:
> dupa(a,&b);
> 
> co rzuca się bardziej w oczy przy czytaniu kodu.
> 

char *c = "test";
const char *d = "test";

void
test(char *cc)
{
  cc[0] = 'c';
}

void
test2(char *dd)
{
  dd[0] = 'd';
}

void
test3()
{
  test(c);
  test(d);
}

OK. W gcc wyrzuca warningi ale przy char * const traktuje się niestety 
dość swobodnie... I nie ma takiej czytelności z &. A z tego co wiem 
konstrukcja w pierwszej linii nie powinna w ogóle być poprawna.


Pozdrawiam
-- 
I've probably left my head... somewhere. Please wait untill I find it.
Homepage (pl_PL): http://uzytkownik.jogger.pl/
(GNU/)Linux User: #425935 (see http://counter.li.org/)