🚀 go-pugleaf

Witam

Maciej Sobczak wrote:

> Etam, Seweryn, dałeś się wkręcić. To jest Naciąganie Gaci Przez Głowę
> (tm).

Może i to jest Naciąganie Gaci Przez Głowę (tm), ale chodzi mi o aspekt
psychologiczny. 

Sebastian już umie szukać pozytywów tam gdzie są negatywy. Teraz pozostaje
kwestia, aby to samo umiał zrobić w kontekście C++ -- trochę to czarno
widzę, ale tli się we mnie iskierka nadziei :-).

> Nie trzeba kasować metod ze słownika, żeby podzielić funkcjonalność
> czegoś na etapy.

Tak, ale tam było ciche założenie, że używamy Py i że user to paskudniaczek,
który ewentualnie będzie miał ochotę coś schrzanić (użyć metod zakazanych).
W C/C++/ASM w ogóle kompilacja potrafi schować tak dużo, że user bez
zacięcia do reverse-engineeringu nie zrobi nic. W Py to nie jest tak
oczywiste, jak usera zabezpieczyć przed nim samym.

Jak już mamy takie pogaduszki o językach, to jak takie coś wygląda w Adzie?

> Wieloetapowość można naturalnie wyrazić ze statycznym systemem typów
> posługując się różnymi widokami na ten sam obiekt w różnych chwilach
> jego życia. W powyższym przykładzie *jeden* obiekt ma *dwa* różne
> widoki: jeden dostępny w funkcji factory a drugi dostępny dla klienta
> (tu oczywiście nie chodzi o samą formę factory, bo można to
> zorganizować dowolnie). Widok w factory ma większą funkcjonalność,
> która nie jest dostępna w czasie używania obiektu przez klienta.
> Żadna metoda nie została tu skasowana z żadnego słownika, po prostu
> niepotrzebne metody nie istnieją w widoku, którego używa klient. To,
> że te metody tam nie istenieją, jest statyczną cechą tego widoku.

Rozumiem.
 
> I nie, nie trzeba tego opisywać jako "zagadnienie dla zaawansowanych",

Znaczy się, to jest jasne, że każdy bardziej dociekliwy n00by weźmie i
pokasuje różne metody, przy pierwszym zetknięciu się z taka możliwością.

> bo już samo to określenie pokazuje, że kasowanie metod to zwykłe
> Naciąganie Gaci Przez Głowę (tm).

Pozdrawiam.

-- 
|\/\/|   Seweryn Habdank-Wojewódzki
 \/\/