🚀 go-pugleaf

> Przykazywany jest wskaźnik na obiekt klasy pochodnej do funkcji 
> oczekującej wskaźnika na obiekt klasy bazowej -- to jest *standardowe* 
> użycie polimorfizmu. To, że funkcja oczekuje przekazania tablicy, tylko 
> przygłupi, kulawy język nie miesza tablice ze wskaźnikami to jest to co 
> jest.

Wydaje mi się, że o ile przykład pokazuje prawdziwy problem, to sam jest 
idiotyczny, tzn. strasznie wydumany. W C++, nawet gdyby tablice były 
obsługiwane prawidłowo, tj. nie byłoby rzutowania (niejawnego) wskaźnika 
na tablicę, to ten przykład chyba byłby ciągle marny:

class A {};
class B : public A {
public:
	void do_me() { };
};

B tablica[3];

void fun(A tablica[])
{
     tablica[0].do_me(); // <- co z tym?
}

Znaczy - trzebaby niejawnie jakoś konwertować to na wskaźniki... No nie 
wiem, jakaś porażka. Czyli jeszcze raz - o ile przedstawiony problem 
jest prawdziwy, to przykład jest całkiem z kosmosu - stąd łatwo się go 
czepiać.

> To jest karygodny błąd języka. Tłumaczenie wielbicieli C++, żeby użyć 
> ciężkiego wektora czy niewiele lżejszego, ale w ogóle nie należącego do 
> języka boost::array jest poprostu żałosne.

A co jest ciężkiego w vectorze? To nie zaczepka, tylko ciekawość, żeby 
nie było.

JD