🚀 go-pugleaf

W dniu poniedziałek, 3 kwietnia 2017 20:26:47 UTC+2 użytkownik slawek napisał:

> Argument jest taki: jeżeli dany problem jednoznacznie określa jakie 
> musi byc rozwiązanie, to rozwiązanie nie może być chronione jako 
> własność intelektualną, bo jest jedynie konsekwencją. 

Faktycznie, rozumowanie jest nieobalalne. Przypomina mi
cytat z Monteskiusza, oświeceniowego filozofa francuskiego
(od którego nb pochodzi koncepcja trójpodziału władzy):

"Nie można sobie wyobrazić aby Bóg w swej nieskończonej
mądrości umieścił duszę, a zwłaszcza duszę dobrą w czarnym
ciele. Niepodobna jest, abyśmy przypuszczali, że to są ludzie"

Z jednej strony można na to patrzeć jak na utrwalanie
establishmentu, ale z drugiej jest w tym też chyba jakaś
czkawka sumienia, zważywszy na to, jak okrutnie biali
ludzie traktowali czarnoskórych.

Czarnoskórzy nie mogą mieć duszy czy wolnej woli, bo
przecież nie mają prawa wyborczego.

Pojęcie "własności intelektualnej" jest samo w sobie
dość absurdalne.

> Jeżeli 2+2 równa się 4 to nie można tego wyniku uznać za wynik pracy 
> twórczej etc. Bo nie ma tam osobistego wkładu itp. itd.
> 
> Programowanie jest sztuką, tj. program jest taki jaki jest bo autor 
> nadał mu taki a nie inny kształt.

Sądzę, że takie myślenie jest bardzo szkodliwe. W skrajnym
przypadku powodowałoby, że programiści unikaliby oczywistych
rozwiązań (np. pętli "for") i celowo komplikowali kod, żeby
uniknąć bycia posądzonym o plagiat.

Raczej skłaniałbym się ku twierdzeniu, że wartość intelektualna
programów komputerowych (czy też "osobisty wkład") bierze się
właśnie z formułowania podejmowanych problemów, a nie z użytych
rozwiązań.