🚀 go-pugleaf

Remek pisze:
> Użytkownik "Bernard" napisał:
> 
>>> Jesli chcesz sprawdzać liczby czterobajtowe to tak:
> 
>> tutaj wycięło niestety dalszą część zdania - uzupełniam
>> "tego robić na pewno nie należy"
> 
> Tobie niestety wycięło część zdania, a mianowicie, że "Twoim zdaniem".
> Moje jest całkiem inne.
> 
>>>      mov edi, data_items
>>>
>>>      dec edi
>>>      dec edi
>>>      dec edi
>>>      dec edi
> 
>> To ilustruje, jak nie należy zmniejszać liczby o 4.
> 
> Uwaga jw. Niby dlaczego? To jeden ze sposobów i chyba najszybszy.
> 
>>> start_loop:
>>>
>>>      inc edi
>>>      inc edi
>>>      inc edi
>>>      inc edi
> 
>> A tu, oprócz ilustracji, jak nie należy dodawać 4, mamy jeszcze
>> przykład > fatalnej konstrukcji pętli. Ładujemy wartość, zmniejszamy o
>> 4, zwiększamy o 4 i już po 8 instrukcjach mamy z powrotem to, co na
>> początku
> 
> Mylisz się. Jest to jak najbardziej prawidłowa konstrukcja, która pobiera
> wszystkie dane w pętli. Nic nie dzieje się na zewnątrz.
> 
>>>      mov eax, [edi]
>>>      cmp eax, 0
> 
>> Tu z kolei prezentacja, jak nie należy sprawdzać, czy liczba ma wartość
>> 0.
> 
> Znów pytam dlaczego? Twoje "paternalistyczne" wymądrzanie się może
> wyprowadzić z równowagi.
> 
>>> Itd. Jeśli mniejsze, to musisz dopasować ilość dec/inc, oraz rozmiar
> 
>> Tu brakuje przykładu dopasowania, np. przy odstępie danych w pamięci
>> równym 100 bajtów - powinniśmy napisać 100 razy dec, a potem 100 razy
>> inc.
> 
> Obowiązek podawania przykładów? Ciekawe.
> 
>>> zastosowanych rejestrów do wielkości pobieranych danych. Do analizy
>>> takich pętli nieoceniony jest debugger. Natychmiast widać co jest
>>> "grane".
> 
>> Alternatywnie można pisać kod w taki sposób, żeby było od razu widać,
>> ale taka technika nie przystoi hackerom.
> 
> Tu już w ogóle nie wiadomo o co chodzi.
> 
>> Poniżej wersja lamerska (nieciekawa i mało ambitna, bo za krótka) tego,
>> co przedstawiono wyżej.
> 
> Każdy kod można napisać na różne sposoby. Przecież omawiamy prościutką
> pętlę początkującego. W miarę nabywania doświadczenia sam znajdzie
> szybsze, lepsze i bardziej dla siebie odpowiednie metody. Nie ma co się
> "nadymać", ponieważ chodzi o wskazanie błędów, a nie pisanie za kogoś
> kodu i narzucanie mu swoich sposobów.
> 
> Remek
> 
> 
> 
> 
No w sumie to od razu mogę zadeklarować tablicę jak dd i powinno być po 
problemie. Nie wiem dlaczego od razu nie wpadłem na pomysł z tym 
rozmiarem. Przy pierwszym "mov eax, edi" nie dałem [] bo sądziłem, że to 
   nie jest potrzebne bo mamy i tak tylko początek tablicy. Ale jednak 
nie miałem racji.

Doleś wrote:
>>>> A tu, oprócz ilustracji, jak nie należy dodawać 4, mamy jeszcze
>>> przykład > fatalnej konstrukcji pętli. Ładujemy wartość, zmniejszamy o
>>> 4, zwiększamy o 4 i już po 8 instrukcjach mamy z powrotem to, co na
>>> początku
>>
>> Mylisz się. Jest to jak najbardziej prawidłowa konstrukcja, która pobiera
>> wszystkie dane w pętli. Nic nie dzieje się na zewnątrz.

Chodzi mi o prawidłowość konstrukcji typu

a = x;
a -= 4;
a += 4;

Ja w celu przypisania zmiennej a wartości x użyłbym raczej pojedynczej 
instrukcji a = x, ale jak widać są różne szkoły programowania.


>>>>      mov eax, [edi]
>>>>      cmp eax, 0
>>
>>> Tu z kolei prezentacja, jak nie należy sprawdzać, czy liczba ma wartość
>>> 0.
>>
>> Znów pytam dlaczego? Twoje "paternalistyczne" wymądrzanie się może
>> wyprowadzić z równowagi.

Oczywiście można pisać cmp, ale trudno to nazwać wzorcową techniką 
programowania x86. OR jest krótsze.

>> Każdy kod można napisać na różne sposoby. Przecież omawiamy prościutką
>> pętlę początkującego. W miarę nabywania doświadczenia sam znajdzie
>> szybsze, lepsze i bardziej dla siebie odpowiednie metody. Nie ma co się
>> "nadymać", ponieważ chodzi o wskazanie błędów, a nie pisanie za kogoś
>> kodu i narzucanie mu swoich sposobów.

Ano rzecz w tym, że 4 razy dec i 4 razy inc plus trzy skoki to nie jest
"prosta" pętla. Ortodoksyjnie byłoby jeden raz add edi, 4 i dwa skoki. 
Ja złośliwie pokazałem coś trochę ciekawszego, optymalnego lub bliskiego 
optymalnemu.

Remek wrote:
> Tobie niestety wycięło część zdania, a mianowicie, że "Twoim zdaniem".
> Moje jest całkiem inne.
> 
>>>      mov edi, data_items
>>>
>>>      dec edi
>>>      dec edi
>>>      dec edi
>>>      dec edi
> 
>> To ilustruje, jak nie należy zmniejszać liczby o 4.
> 
> Uwaga jw. Niby dlaczego? To jeden ze sposobów i chyba najszybszy.

Cztery instrukcje zależne, to minimum 4 cykle procesora, niezależnie od 
liczby potoków. add edi, 4 zajmuje jeden cykl i potok wykonawczy, LEA 
zajmie jeden cykl i potok AGU, nie zajmując wykonawczego. O wykonawcze 
konkuruje więcej instrukcji niż o AGU, czyli dociążenie AGU i odciążenie 
wykonawczego na ogół poprawia wydajność kodu.

Bernard wrote:
>>>>>      mov eax, [edi]
>>>>>      cmp eax, 0
>>>
>>>> Tu z kolei prezentacja, jak nie należy sprawdzać, czy liczba ma wartość
>>>> 0.
>>>
>>> Znów pytam dlaczego? Twoje "paternalistyczne" wymądrzanie się może
>>> wyprowadzić z równowagi.
>
> Oczywiście można pisać cmp, ale trudno to nazwać wzorcową techniką 
> programowania x86. OR jest krótsze.

A najlepiej stosować sekwencję test/skok warunkowy, bo nowsze procesory
to potrafią połączyć w jeden rozkaz (Intel nazywa toto macro-fusion).

w.

Użytkownik "Bernard" napisał:

> Chodzi mi o prawidłowość konstrukcji typu

> a = x;
> a -= 4;
> a += 4;

> Ja w celu przypisania zmiennej a wartości x użyłbym raczej pojedynczej
> instrukcji a = x, ale jak widać są różne szkoły programowania.

Czy ktoś Cię pytał, czego Ty byś użył? Wyluzuj. Odnoś się do postów
autora wątku, a moje pozostaw w spokoju. Jeśli jeszcze trochę napiszesz
programów, to zrozumiesz dlaczego tak zrobiłem. Ciekawe pętle
konwertujące można zamknąć w procedury i umieścić w bibliotece. Wtedy
moja konstrukcja pozwala uniknąć niejednoznaczności i jest jak
najbardziej optymalna. Stosowanie innej konstrukcji powoduje w pewnych
warunkach trudne czasem do znalezienia błędy. To raczej do Autora wątku,
nie do Ciebie.

> >>>>      mov eax, [edi]
> >>>>      cmp eax, 0
> >>
> >>> Tu z kolei prezentacja, jak nie należy sprawdzać, czy liczba ma
wartość
> >>> 0.
> >>
> >> Znów pytam dlaczego? Twoje "paternalistyczne" wymądrzanie się może
> >> wyprowadzić z równowagi.
>
> Oczywiście można pisać cmp, ale trudno to nazwać wzorcową techniką
> programowania x86. OR jest krótsze.

I znów ta sama "śpiewka". Czy my tu omawiamy optymalizację kodu? Ja
staram sie w jak njmniejszym stopniu naruszać konstrukcję zastosowaną
przez Autora, bo o to tylko chodzi, aby wskazać oczywiste błędy.

> >> Każdy kod można napisać na różne sposoby. Przecież omawiamy
prościutką
> >> pętlę początkującego. W miarę nabywania doświadczenia sam znajdzie
> >> szybsze, lepsze i bardziej dla siebie odpowiednie metody. Nie ma co
się
> >> "nadymać", ponieważ chodzi o wskazanie błędów, a nie pisanie za
kogoś
> >> kodu i narzucanie mu swoich sposobów.
>
> Ano rzecz w tym, że 4 razy dec i 4 razy inc plus trzy skoki to nie jest
> "prosta" pętla. Ortodoksyjnie byłoby jeden raz add edi, 4 i dwa skoki.

Nie ja tę pętlę skonstruowałem. Autor użył inc, więc dołożyłem ich tyle,
ile w konkretnym przypadku jest potrzebne, aby było wyraźnie widać o co
chodzi. Nie sądzisz chyba, że odkryłeś add edi, 4 ? Jestem pewien, że
kolega Doleś już sam na to wpadł bez Twoich podpowiedzi.

> Ja złośliwie pokazałem coś trochę ciekawszego, optymalnego lub
bliskiego
> optymalnemu.

Daruj już sobie, bo zaśmieciłeś wątek tak dokładnie, że trudno się
doszukać meritum. Jeśli chcesz podyskutować o ciekawych, złośliwych itp.
procedurach, załóż wątek na ten temat. Zrozum wreszcie, że odbiegasz od
tematu i przeszkadzasz.

Remek

Użytkownik "Bernard" napisał:

> > Uwaga jw. Niby dlaczego? To jeden ze sposobów i chyba najszybszy.

> Cztery instrukcje zależne, to minimum 4 cykle procesora, niezależnie od
> liczby potoków. add edi, 4 zajmuje jeden cykl i potok wykonawczy, LEA
> zajmie jeden cykl i potok AGU, nie zajmując wykonawczego. O wykonawcze
> konkuruje więcej instrukcji niż o AGU, czyli dociążenie AGU i
odciążenie
> wykonawczego na ogół poprawia wydajność kodu.

Zgadza się. Wydawało mi się, że inc może być szybsze. Sprawdziłem. Kod z:

add edi, 4

wykonuje się 25% szybciej. Zawsze coś.

Pozdrawiam

Remek wrote:
> Użytkownik "Bernard" napisał:
> 
>> Chodzi mi o prawidłowość konstrukcji typu
> 
>> a = x;
>> a -= 4;
>> a += 4;
> 
>> Ja w celu przypisania zmiennej a wartości x użyłbym raczej pojedynczej
>> instrukcji a = x, ale jak widać są różne szkoły programowania.
> 
> Czy ktoś Cię pytał, czego Ty byś użył? Wyluzuj. Odnoś się do postów

Hm..., wydawało mi się, że jest to grupa dyskusyjna.

> autora wątku, a moje pozostaw w spokoju. Jeśli jeszcze trochę napiszesz
> programów, to zrozumiesz dlaczego tak zrobiłem. Ciekawe pętle

Trochę napisałem programów i rozumiem, dlaczego początkujący programiści 
popełniają takie błędy jak Ty. Jeśli ktoś dba o jakość pisanego 
oprogramowania to na ogół po paru takich wpadkach wie, jak to robić 
poprawnie.

> konwertujące można zamknąć w procedury i umieścić w bibliotece. Wtedy
> moja konstrukcja pozwala uniknąć niejednoznaczności i jest jak
> najbardziej optymalna. Stosowanie innej konstrukcji powoduje w pewnych

Wydaje mi się, że słowo "optymalny" ma dość jednoznacznie określone 
znaczenie, i tutaj akurat chyba nie pasuje.

>> Oczywiście można pisać cmp, ale trudno to nazwać wzorcową techniką
>> programowania x86. OR jest krótsze.
> 
> I znów ta sama "śpiewka". Czy my tu omawiamy optymalizację kodu? Ja
> staram sie w jak njmniejszym stopniu naruszać konstrukcję zastosowaną
> przez Autora, bo o to tylko chodzi, aby wskazać oczywiste błędy.

Tu na ogół omawiamy temat "jak dobrze napisać program".

>> Ja złośliwie pokazałem coś trochę ciekawszego, optymalnego lub
> bliskiego
>> optymalnemu.
> 
> Daruj już sobie, bo zaśmieciłeś wątek tak dokładnie, że trudno się
> doszukać meritum. Jeśli chcesz podyskutować o ciekawych, złośliwych itp.

A co konkretnie było niemerytorycznego w moich tekstach?

> procedurach, załóż wątek na ten temat. Zrozum wreszcie, że odbiegasz od
> tematu i przeszkadzasz.

Myślę, że nie odbiegam, a że Tobie to przeszkadza - to już Twój problem.

Użytkownik "Bernard" napisał:

> > Czy ktoś Cię pytał, czego Ty byś użył? Wyluzuj. Odnoś się do postów

> Hm..., wydawało mi się, że jest to grupa dyskusyjna.

Wydaje Ci się, że na grupie dyskusyjnej wszystko wolno? Poczytaj
netykietę, a może zrozumiesz, że odbieganie od zasadniczwgo wątku jest
zaśmiecaniem go i świadczy o braku kultury bycia w internecie. Jeśli
chcesz dyskusji o swoich rozwiązaniach, załóż wątek na ten temat i podaj
do niego odnośnik.

> > Jeśli jeszcze trochę napiszesz
> > programów, to zrozumiesz dlaczego tak zrobiłem. Ciekawe pętle

> Trochę napisałem programów i rozumiem, dlaczego początkujący
programiści
> popełniają takie błędy jak Ty. Jeśli ktoś dba o jakość pisanego
> oprogramowania to na ogół po paru takich wpadkach wie, jak to robić
> poprawnie.

To co Tobie wydaje się błędem, dla mnie jest całkiem optymalne. Widocznie
jeszcze zbyt mało pisałeś wielowariantowych pętli, aby zrozumieć w czym
rzecz.

> > konwertujące można zamknąć w procedury i umieścić w bibliotece. Wtedy
> > moja konstrukcja pozwala uniknąć niejednoznaczności i jest jak
> > najbardziej optymalna. Stosowanie innej konstrukcji powoduje w
pewnych

> Wydaje mi się, że słowo "optymalny" ma dość jednoznacznie określone
> znaczenie, i tutaj akurat chyba nie pasuje.

Słusznie napisałeś - "Wydaje mi się". Mnie wydaje się całkiem inaczej,
ale kogo to obchodzi?

> > Czy my tu omawiamy optymalizację kodu?

> Tu na ogół omawiamy temat "jak dobrze napisać program".

Tu to znaczy na grupie, czy w konkretnym wątku?

> Myślę, że nie odbiegam, a że Tobie to przeszkadza - to już Twój
problem.

Tak naprawdę mnie nie przeszkadza. Jeśli nie przeszkadza również Autorowi
wątku, to nie ma sprawy. I nie reagował bym, gdybyś nie krytykował moich
metod w sposób świadczący o braku kultury bycia. Rozumiesz? Wątpię?

Remek

Remek wrote:
> Użytkownik "Bernard" napisał:
> 
>>> Czy ktoś Cię pytał, czego Ty byś użył? Wyluzuj. Odnoś się do postów
> 
>> Hm..., wydawało mi się, że jest to grupa dyskusyjna.
> 
> Wydaje Ci się, że na grupie dyskusyjnej wszystko wolno? Poczytaj
> netykietę, a może zrozumiesz, że odbieganie od zasadniczwgo wątku jest
> zaśmiecaniem go i świadczy o braku kultury bycia w internecie. Jeśli
> chcesz dyskusji o swoich rozwiązaniach, załóż wątek na ten temat i podaj
> do niego odnośnik.

A gdzie odbiegłem od wątku? Cały czas mowa jest o programie, który 
znajduje największą liczbę w wektorze.

>> Trochę napisałem programów i rozumiem, dlaczego początkujący
> programiści
>> popełniają takie błędy jak Ty. Jeśli ktoś dba o jakość pisanego
>> oprogramowania to na ogół po paru takich wpadkach wie, jak to robić
>> poprawnie.
> 
> To co Tobie wydaje się błędem, dla mnie jest całkiem optymalne. Widocznie
> jeszcze zbyt mało pisałeś wielowariantowych pętli, aby zrozumieć w czym
> rzecz.

"Optymalne" oznacza dokładnie "najlepsze". Jeśli bez szczególnego 
wysiłku i wyrafinowanych technik - od niechcenia - można napisać kod o 
40% krótszy i o 25% szybszy od "wzorcowego", to z całą pewnością ten 
"wzorcowy" optymalny nie jest.

Z innych wątków na tej grupie wynika, że programowanie asemblerowe to 
dla Ciebie nowa i niezgłębiona dotąd dziedzina. Skąd więc to 
przekonanie, że to, co prezentujesz, jest warte zaprezentowania jako 
wzór? Mam sporą praktykę zawodową, ale przez cały czas się uczę i 
zauważam błędy czy nieoptymalności w tym, co piszę. To normalne, tak 
samo jak poprawianie tych błędów. O ile oczywiście uzna się, że ma się 
co poprawiać - a to, jak mniemam, jest właśnie tym, co różni dobrego 
informatyka od gorszego.
Programowanie asemblerowe - to właśnie cyzelowanie detali. Jeśli kod 
asemblerowy napisany ręcznie jest gorszy od kodu wygenerowanego przez 
kompilator średnio optymalizujący, to należy raczej użyć języka 
wysokiego poziomu i kompilatora, niż psuć wydajność i powiększać 
zajętość pamięci pisząc w asemblerze.
Ty jako wzór "optymalności" prezentujesz dodawanie przy użyciu czterech 
zależnych instrukcji i dwukrotne adjustowanie wskaźnika, aby zyskał 
pierwotną wartość. To jest właśnie przykład psucia kodu.

>> Wydaje mi się, że słowo "optymalny" ma dość jednoznacznie określone
>> znaczenie, i tutaj akurat chyba nie pasuje.
> 
> Słusznie napisałeś - "Wydaje mi się". Mnie wydaje się całkiem inaczej,
> ale kogo to obchodzi?

Może wobec tego zajrzyj do słownika języka polskiego, a potem dopiero 
podyskutujemy, ok?

>>> Czy my tu omawiamy optymalizację kodu?
> 
>> Tu na ogół omawiamy temat "jak dobrze napisać program".
> 
> Tu to znaczy na grupie, czy w konkretnym wątku?

I tu i tu.

>> Myślę, że nie odbiegam, a że Tobie to przeszkadza - to już Twój
> problem.
> 
> Tak naprawdę mnie nie przeszkadza. Jeśli nie przeszkadza również Autorowi
> wątku, to nie ma sprawy. I nie reagował bym, gdybyś nie krytykował moich
> metod w sposób świadczący o braku kultury bycia. Rozumiesz? Wątpię?

Coś pisałeś o kulturze, czy mi się wydawało?
Pozdrawiam cieplutko...

Użytkownik "Bernard" napisał:

> Z innych wątków na tej grupie wynika, że programowanie asemblerowe to
> dla Ciebie nowa i niezgłębiona dotąd dziedzina.

Programista uczy sie całe życie i ciągle będzie popełniał błędy. I nie ma
prawa przekonywać, że jego rozwiązanie jest jedynie słuszne. Może
natomiast proponować. To drobna różnica.

> Skąd więc to > przekonanie, że to, co prezentujesz, jest warte
zaprezentowania jako
> wzór?
Gdzie tak napisałem. Zacytuj.

> Ty jako wzór "optymalności" prezentujesz dodawanie przy użyciu czterech
> zależnych instrukcji i dwukrotne adjustowanie wskaźnika, aby zyskał
> pierwotną wartość. To jest właśnie przykład psucia kodu.

Nieprawda. Twój upór w nieprawdzie jest zadziwiający. Pokazałem tylko
autorowi wątku o co chodzi. Optymalne (dla siebie) rozwiązanie znakazł
już sam.

> >> Wydaje mi się, że słowo "optymalny" ma dość jednoznacznie określone
> >> znaczenie, i tutaj akurat chyba nie pasuje.
> >
> > Słusznie napisałeś - "Wydaje mi się". Mnie wydaje się całkiem
inaczej,
> > ale kogo to obchodzi?
>
> Może wobec tego zajrzyj do słownika języka polskiego, a potem dopiero
> podyskutujemy, ok?

Słowo "optymalny" ma znaczenie subiektywno-ocenne. Jednemu podoba się
córka, a drugiemu teściowa. Twoja ocena, czy coś jest optymalne, mało
mnie obchodzi.

> > Tak naprawdę mnie nie przeszkadza. Jeśli nie przeszkadza również
Autorowi
> > wątku, to nie ma sprawy. I nie reagował bym, gdybyś nie krytykował
moich
> > metod w sposób świadczący o braku kultury bycia. Rozumiesz? Wątpię?

> Coś pisałeś o kulturze, czy mi się wydawało?

Pisałem, ale nie wyciągasz wniosków. Po prostu niektórzy sa
niereformowalni.

Remek