🚀 go-pugleaf

onegdaj ‟d < 0” rzecze:
> wyobraźmy sobie, że wśród użytkowników komputerów osobistych popula-
> rność  zyskały  różne  architektury maszyn (w skrócie: różne komputery),
> ale  nie  znikomo różna —jak jest teraz, lecz absolutnie różne. załóżmy
> na  przykład, że  ludzie  mają i będą mieli w użytkowaniu stare typy ma-
> szyn, które  różnią  się  przynajmniej  tym, że mają mało pamięci ‘ram’,
> i ci  użytkownicy  chcą  być ‚nowocześni’— używać nowego oprogramowania.
> jakkolwiek— nowe  jest pisane jednostronnie— na nowe maszyny, na szybkie
> maszyny i mające sporo pamięci ‘ram’. stare komputery się… ;-) nie psu-
> ją… e… tak, nie  mają wbudowanego przez producentów, ukrytego wyłącznika
> wywołujacego  awarię, by  zmusić  tych  użytkowników do wymiany sprzętu.
> ;-) (patent, patent! to ja napisałem. ;-D )
>     a teraz— programy napisane nawet w tzw. ‛przenośnych’ technologiach,
> mimo  że  dałyby  się  skompilować  na  stare  maszyny, to  się  na nich
> ·nie· wykonają  z powodu niezgodności oczekiwań oprogramowania z dostęp-
> nymi  na  sprzęcie. i nie  pomoże  tu  symulacja  środowiska, w którym
> jest dużo pamięci, bo jedynym rozwiązaniem jest napisanie programu, któ-
> ry ·nie  ma· tych  wygórowanych wymagań i spełnia mniej wygórowane cele,
> lub  robi to —oczywiście (co się pomija, bo taniej)— optymalniej, ekono-
> miczniej dla użytkownika.
>     i jak to pogodzić? ‚spór’ chyba już trwa zbyt długo ;-) i chyba wa-
> rto  to pogodzić. wiadomo— jedną z metod jest pisanie wersji oprogramo-
> wania, które  są  na różne platformy sprzętowe, lecz czym to miałoby się
> różnić  od  pisania wielu programów. i zaznaczam: architektury docelowy
> są  drastycznie  różne, niezgodne  pod  względem  dostępnego  sprzętu, a
> nie  tylko  algorytmy  sprzętowe  są niezgodne (np. takie jak ‘big-en-
> dian’, ‘little-endian’). mówię  o niezgodności  maszyn, która  nie może
> być  uzgodniona przez odwzorowanie matematyczne (np. projektowe odwróce-
> nie kolejności bajtów w liczbie).
>     jakie  są  inne rozwiązania? w zasadzie— jakie są w ogóle rozwiąza-
> nia, ponieważ  ja nie znajduję niczego poza pustym słowem „przenośność”,
> którego skuteczność opiera się jedynie na tym, że nikt nie stosuje real-
> nie  niezgodnej maszyny, lecz odpowiednio niezgodnej, czyli konwertowal-
> nej. dlaczego  mam mieć najnowszą kartę graficzną, by móc zagrać w naj-
> nowsze ‚wypasione’ szachy, jeśli na starym komputerze wystarczy mi nary-
> sowanie planszy w trybie tekstowym lub choćby podawanie ruchów tekstowo,
> ponieważ zyskiem gry w szachy na komputerze w tym wypadku jest gra z in-
> ną  osobą  na  krańcu  świata  bez konieczności oczekiwania na odpowiedź
> o ruchu przez ‘e‐mail’? ale jeśli mam nowiuteńki sprzęt prosto z fabry-
> ki, to  chcę  go  użyć  do zobaczenia pięknej wizualizacji związanej też
> z opcjami konfiguracyjnymi drugiego gracza o jego bierkach.
>     i jak ugryźć ;-) przenośność?
przez deklaracje abstraktów.
-- 
 qo   |)      CPL: cs[0..1] (ss[0..1]) p lvl of curr code!
    _x/ ,     RPL: seg_sel[0..1] privilege lvl of seg_sel!
    |    ng  __ -- __ -- __ -- __ -- __ -- __ -- __ -x86-,
,__ -- __ -- DPL: 2._word_of_seg_desc[13..14]:`f seg_desc ,