🚀 go-pugleaf

Użytkownik "Tomek"

> W Corelu w sumie jest ta sama zabawa, co w Excelu - każda wstawka powoduje 
> konieczność przestawiania reszty. Tyle, ze ma chociaż przyciąganie do 
> siatki... :-)
-------------------------------
Nie zgodzę się z Tobą. :-)
Ja to widzę w ten sposób, że mam pierwotnie makietę makiety makiety :-), 
czyli siatkę z którego robię co numer nowy szpigiel i składa się on na 
przykład z prostokątów - w przypadku tego przykładu pięć kolumn i np. 
dwanaście rzędów. I to jest baza (strona 1 
http://www.toya.net.pl/~cone/Przyklad_1.pdf). Istotnym jest tylko, żeby te 
ramki na siebie troszeczkę zachodziły - wtedy bez problemów i niespodzianek 
łączą się ze sobą w jeden obiekt.
Później to już tylko zabawa w odpowiednie łączenie ramek dla poszczególnych 
stron i wpisywanie informacji, a te możesz robić zarówno jako tekst wpisany 
w ramkę - przy odpowiednim kliknięciu narzędziem tekst w kontur ramki 
(strona 2) - albo też jako tekst nie połączony z ramką. (pozostałe strony). 
Poszczególne kolumny możesz jednym kliknięciem kolorować i łączyć je przez 
to wizualnie w grupy, itd.
Zrobienie tego szablonu (bardzo niedoskonałej, bo to tylko przykład) zajęło 
mi z dwadzieścia minut, łącznie z przeanalizowaniem wydania papierowego 
gazety (Metro) i samym opracowaniem "technologii", a poszczególne strony 
zajęły mi może po pięć minut - również nie znając tej gazety i wielokrotnie 
posiłkując się linijką, żeby sprawdzić wymiary oryginału.
Wszystko robisz bez żadnych prowadnic, jedynie przy włączonym przyciąganiu 
do obiektów.
Posadzisz przy Corelu małpę, nauczysz trzymać mysz i będzie to robić za 
Ciebie... :-))

Pozdrawiam
Darek