🚀 go-pugleaf

Pan Czarek Grądys napisał:

> Zapewne problem leży w longtable, niestety ja nie jestem biegły w 
> LaTeXu, robię to dorywczo. Wydawało się, że longtable się sprawdzi,
> a tu lipa. Ewentualnie podzielę stronę po każdej tabelce i potem
> pousuwam podziały w plikach które tego nie wymagają. Ale to trochę
> przeglądania, lepiej jakby automatycznie się dało.

W LaTeXu, to ja też biegły nie jestem. To w końcu jest zbiór nieraz
mocno wyrafinowanych makr, które różni ludzie napisali na własne
potrzeby. Trzeba przeczytać dokumentację (często wiele stron) i
zobaczyć czy się nam to nada. W TeXu, to już bardziej -- przez blisko
trzydzieści lat oswoiłem się z systemem, wiem jak sobie radzić i czego
się spodziewać.

Jak te tabele wyglądają? Gdzie są (mogą być, muszą być) kreski pionowe
i poziome? Jak wygląda cały dokument? A może nie będzie wiele roboty
gdyby systemowi produkującemu manuskrypt przydać trochę inteligencji?
Na tyle, by orientował się na której stronie i w którym jej miejscu
jesteśmy. Żeby mógł zdecydować, czy zaczynać nową tabelę, czy zrobić
"break".

Jeszcze jedna szaleńcza myśl przyszła mi do głowy. Mając prosty raport
złożony z kolejnych wierszy, w którym nieistotne jest formatowanie
długich akapitów, dysponując współczesnymi środkami postscriptowymi
w TeXu, takimi jak obracanie tekstu o 90 stopni, można postawić rzecz
na boku i potraktować boksy z wierszami jako elementy akapitu, a strony
jako wiersze składu (na jednej stronie mieści się jeden wiersz). Wtedy
cały dokument zostanie optymalnie połamany na strony, takim algorytmem,
jaki służy do podziału akapitu na wiersze. Czyli światła zostaną
rozłożone równomiernie w całym dokumencie, 

-- 
Jarek