🚀 go-pugleaf

On 8 Kwi, 21:27, Maciek  PӀiѕzка <pliszka19389...@spam-
mrzywoszystkichkrajow.pl> wrote:
>[...]
> 1. Jak sprawdzić jakie fonty mam zainstalowane w systemie tex

To, właściwie, jest złe pytanie. Niezbyt precyzyjna odpowiedź
jest taka, żeby znaleźć na dysku wszystkie pliki o rozszerzeniu
.tfm — będzie to jakiś spis fontów.

Jak mamy plik .tfm można uruchomić specjalny plik/program testowy
poleceniem

tex testfont

a później podać nazwę pliku (bez rozszerzenia) i zobaczyć wynik…

> 2. W jaki sposob zmienić fonty w całej publikacji. Konkretne przykłady dla
> powiedzmy 2-3 fontów.

To, również nie jest dobrze sformułowane pytanie… Standardowo LaTeX
korzysta z rodziny fontów cm (w skład której wchodzą wersje proste,
pochyłe
i italikowe. Oprócz wersji szeryfowej jest wersja bezszeryfowa, są
fonty
„maszynowe”, smallcaps i (oczywiście dopasowana wersja fontów
matematycznych)).

Czasami zamiast fontów cm używamy fontów pl (spolonizowana wersja
cm).
Wszystko działa przyzwoicie i prostymi poleceniami (\sffamily,
\itshape, \bfseries,…)
przełączamy sobie ich wygląd.

Pytanie ile takich zestawów fontów przygotowanych specjalnie dla
(La)TeXa jest. No,
niezbyt wiele. Bardzo często dla takiego fontu będzie specjalnie
przygotowany zestaw
plików konfiguracyjnych z odpowiednim plikiem stylu. Użycie tego stylu
przełącza
wszystko co się da na nowy font. A jak nie ma fontu matematycznego –
no to trudno.

W ten sposób bardzo łatwo złożyć dokument za pomocą Antykwy
Toruńskiej, na
przykład. Wystarczy napisać
\usepackage{anttor}
i już… Podobnie będzie z Antykwą Półtawskiego

> 4. To samo co powyzej czyli zmiana fontu ze wszystkimi konsekwencjami ale
> razem z trybem matematycznym.

Jak pisałem wyżej: font musi mieć tryb matematyczny. Mało który ma.

> 5. W jaki sposob napisac znaki, ktorych nie ma na klawiaturze. Chodzi o te
> znaki ktore nie maja reprezentacji nazwami. Jak je znaleźc gdzie są. Jakas
> tabelka i jak je wpisac.

Do wpisywania znaków, których nie ma na klawiaturze należy używać
specjalnych poleceń. \textmu powinno wygenerować literkę grecką
„mi” (μ).
Jak system obsługuje bardziej zaawansowane sposoby wprowadzania
znaków można z nich skorzystać. Spis różnych dziwnych znaczków
i podpowiedzi jak je uzyskać zawiera plik w kartotece

http://www.ctan.org/tex-archive/info/symbols/comprehensive/

Natomiast jak popatrzeć na system XeTeX sprawy stają się bardziej
złożone.
Czasami istotnie prostsze. A skorzystać można z (teoretycznie)
każdego
fontu „dostępnego w systemie”. I jest to bardzo naturalne…

Po załadowaniu specjalnych pakietów
\usepackage{fontspec}
\defaultfontfeatures{Mapping=tex-text}
\usepackage{xunicode}
\usepackage{xltxtra}

definiujemy fonty

\setmainfont{Charis SIL}
\setsansfont{Deja Vu Sans}
\setmonofont{Deja Vu Mono}
(zakładamy, że pasują do siebie)

Założenie jest takie, że każdy znaczek, który można jako unikodowy
wstawić w edytorze – powinien pojawić się „w druku”. Jeżeli font
zawiera
glify specyficzne dla arabskiego – przełączamy typ składania normalny
(Left->Right) na RL i lecimy po arabsku…

Osobna sprawa to kwestie języków (z wszelkimi konsekwencjami).
Zamiast pakietu babel jest polyglossia.

Zdaję sobie sprawę, że moje odpowiedzi idą skośnie do pytania,
ale nie zawsze i nie do końca rozumiem intencje pytającego.
Przepraszam.

Wojtek