🚀 go-pugleaf

Pan Zeissmann napisał:

>>> Tolerancję ustawia się bardzo łatwo, po prostu piszesz \tolerance=***.
>>> Domyślnie jest ustawione 200, więc ustaw więcej, np. 300 lub 500 (albo
>>> 10000 :D).
>>
>> Albo 9999. Wbrew pozorom to duża różnica, bo 10000 oznacza nieskończoność,
>> czyli zgodę na tolerowanie wszystkiego, również pięciocentymetrowych
>> dziur wstawionych na odczepnego.
>
> Dlatego właśnie dopisałem tam ,,:D''. Chodziło o to, jak daleko można
> z tym zajść...

A ja zupełnie poważnie wyjaśniłem, jak ta granica przy zachodzeniu do niej
wygląda. Można iść dalej i wpisać 100000 albo 1000000, ale skład będzie
wyglądał tak samo jak przy 10000.

>> Przy którym kleju, bo klajstruje się w różnych miejscach? Podejrzewam,
>> że chodzi o korektę \spaceskip ustawioną przez font. Ja już wcześniej
>> zaproponowałem zmianę kleju w \parfillskip i nadal podtrzymuję, że to
>> pomysł godny uwagi.
>
> Jak zwykle masz rację, co spec od Plaina to spec. Rozwiązanie to warto
> chyba nawet zastosować do całego dokumentu a nie tylko do jednego
> niesfornego akapitu. Mi chodziło tylko o to, co można zrobić, aby
> rozwiązać problem tylko w jednym miejscu i możliwie bezboleśnie.
> Zresztą TeX ma tyle parametrów, że można pewnie zaproponować jeszcze
> niejedno rozwiązanie.

Te wszystkie rady przeznaczone są do stosowania jako globalne ustawienia
dla całego dokumentu, a przynajmniej dla jego większej części. Jak komuś
się nie podoba łamanie któregoś konkretnego wiersza, w szczególności
ostatniego w akapicie, to zawsze może po wybranym słowie wpisać "\berak"
(bez poprzedzającej spacji) i sprawa załatwiona.

Jarek

-- 
"Są granice, których przekraczać nie wolno."