🚀 go-pugleaf

On Wed, 16 Jul 2025, Krzysztof Hałasa wrote:

> Dawid Andrzej Rutkowski <drutkow1@wp.pl> writes:
>
> [data ważności kart]
>> Możliwe, że pasek jednak się psuł, tak jak kasety video, i należało
>> stosować wymianę prewencyjną,
>
> Tak, jasne, Scrooge by się przejęły tym, że klientowi transakcja
> "nie pójdzie".
> Po prostu bez daty ważności nie byłoby żadnej kontroli, karta raz wydana
> byłaby zawsze dobra, a po zastrzeżeniu należałoby ją umieszczać na
> stoplistach na zawsze. Scrooge przejmują się brakiem kontroli, to - tak.

Hmmm, więc powodem była długość stop-listy?
To w sumie ma sens, mówimy o czasach analogowych, gdzie niezastrzeżenie 
karty sprawdzało się przez telefon - a zastrzeżone numery zapewne 
dystrybuowało się na kartkach papieru, co rodziło poważna kłopoty z 
sortowaniem tych numerów, by szybciej się przeszukiwało ;>
Choć z drugiej strony czy w ogóle potrzebna była taka dystrybucja?
A maszyny licząco-sortująco-przeszukujące znano już przed WWII, więc takie 
"centrum autoryzacji" mogło sobie chyba pozwolić.
Ale racja, taka maszyna też miała ograniczoną pojemność card-decku.

No i pewnie data ważności karty to pomysł starszy niż pasek magnetyczny.

O właśnie, wczoraj w piekarni koleś przede mną wyciągnął jakąś dziwaczną 
kartę, niestety nie dało się bliżej przyjrzeć, dla której po próbie 
zrobienia pikacza wyskoczyło na wyświetlaczu "użyj czytnika pasków 
magnetycznych" - przynajmniej tak przeczytała na głos pani - ale że oboje 
nie wiedzieli w ogóle, co to jest pasek, a ja też zbaraniałem na tyle, że 
nie skojarzyłem sytuacji zanim pani odwołała transakcję i zaczęło się 
płacenie gotówką, no to się nie udało zrobić testu - choć ogólnie też 
musiałem się przyjrzeć terminalowi żeby czytnik pasków znaleźć, niby 
klasycznie po prawej stronie ale jakoś tak wkomponowany w czarną obudowę 
że zauważyć niełatwo (a widywałem terminale z czytnikiem paska w 
umieszczonym zaskakujących miejscach).
Hmm, a może jednak coś kumali z tym paskiem, ale nie do końca, bo 
próbowali twardo odczytać go czytnikiem chipów i komentowali "za płytko" 
;>

>> jak podobno było w riadzie czy może
>> odrze w pałacu młodzieży (a może gdzie indziej), gdzie pakiety
>> wymieniało się wg harmonogramu, a nie wtedy, jak się popsuły.
>
> Raczej gdzie indziej, nie słyszałem by w jakimś Pałacu Młodzieży
> pracowała Odra lub inny Riad.
> W PM w Warszawie, owszem, mieliśmy do czynienia z takimi rzeczami, ale
> to były rzeczy z demobilu, i akurat ani Odry ani Riada nikt nigdy nie
> uruchomił. Nie ta skala.

To może legenda albo ten komputer stał gdzie indziej.
No i brakuje w niej uwiarygodnienia w postaci dopowiedzenia, co było 
robione ze "zużytymi" pakietami, bo raczej na śmietnik nie szły.
Może na wymianę lamp?
No bo to o lampy chodziło.
Ciekawe czy była jakaś metoda testowego określenia spodziewanego choćby 
pół-życia danej lampy.

Bo była też jeszcze jedna legenda o jakimś komputerze lampowym, gdzie na 
wyposażeniu był taki wielki gumowy młot.
Problem był w tym, że jak jakaś lampa padła, to puszczało się test i 
program wskazywał, która to padła.
Ale czasem komputer zaczynał się mylić, bo jakaś lampa była na wykończeniu 
i czasem trzymała jeszcze dobry wynik, ale czasem zły.
Więc wtedy się tym młotem waliło w szafę i takie ledwo żywe lampy psuły 
się od razu definitywnie i można było komputer dobrze naprawić.

A jakie ciekawostki były w PM?
Tam nie trafiłem, w zbytniej głuszy mieszkałem (Tarchomin), jedyne, gdzie 
trafiłem, to na MIMUW na jakieś zajęcia informatyczne "krajowego funduszu 
na rzecz dzieci" - ale tam były już elwro 800 junior no i czasem można się 
było dotknąć do AT w czyims gabinecie.
Nie pamiętam dokładnie, kiedy to mogło być - ale chyba jeszcze w 
podstawówce, zaś od drugiej strony granica czasowa - na pewno był już 
mcdonald, bo jeździliśmy tam po tych zajęciach, i to nie ten pierwszy, 
tylko gdzieś w okolicach pl. Zawiszy, a może Żelaznej - więc 93 albo 94.

>> Jak weszły chipy to ważność od razu skoczyła do 2 albo i 3 lat,
>
> Tak było jeszcze przed chipami. To akurat karty z mB były wyjątkowo
> roczne.

To nie miałem - kolega miał z żubra, bo też potrzebował założyć konto jak 
dostał stypendium, ale potem już nie miał, więc żeby karta była darmowa to 
raz w miesiącu chodził do bankomatu wypłacić jakąś sumę, z którą następnie 
szedł do kasy, aby wpłacić...

>> Ale jak były tłoczone to po roku nie zostawał już ani ślad sreberka
>> czy złotka na tłoczeniach.
>
> Owszem. Aczkolwiek to w niczym nie przeszkadzało przecież.

Słabiej jednak widać, szczególnie jak karta pstrokata.
Np. pierwszy santanderowy wzór 1-2-3 - czerwona w trójkąty.

>> Największy problem bywał ze ścieranym
>> CVV2/CVC2,
>
> Mi się regularnie odkleja folia (z obu stron). Z tyłu pasek jest na
> folii. No i anteny dość często pękają, potem to działa jak chce (a jak
> nie chce, to nie działa).

To musisz mocno te anteny maltretować.
Jedyny przypadek z anteną, jaki mieliśmy, to żona dostała chyba jakąś 
wadliwą fabrycznie 1-2-3, gdzie paypass przestał działać po 2 tygodniach 
chyba, a karta traktowana jak wszystkie inne noszone.

Zaś takie z odwarstwiającą się folią były - tak się chyba działo jak 
nosiłem karty w takim etui, które nie zakrywały karty w całości.
Teraz jak noszę w wizytowniku to tylko sreberko się ściera.
Hmmm, można by zrobić test jakiemuś płaszczakowi nowego typu.