🚀 go-pugleaf

Naszej "wolnej" RP:

W dzisiejszym MSZ szefem lub wiceszefem każdego kluczowego departamentu jest 
bowiem absolwent MGIMO. Jeżeli od tej reguły zdarzają się wyjątki, to raczej 
w „drugą stronę”. Chociażby jak w przypadku tak newralgicznej skądindąd 
komórki jaką jest Departament Konsularny, gdzie MGIMO ukończył zarówno 
dyrektor Marek Ciesielczuk, jak i obaj jego zastępcy: Jarosław Łasiński oraz 
Grzegorz Michalski. Absolwentem moskiewskiego MGIMO jest także dyrektor 
generalny MSZ Mirosław Gajewski, szef służby zagranicznej, czyli osoba 
podejmująca wszystkie ważniejsze decyzje personalne w sprawie każdego 
polskiego dyplomaty w kraju i na świecie...

Drugą ważną grupę wpływu w MSZ tworzą „pułkownicy”, złośliwie zwani też 
pałkownikami. Używana na ich określenie nazwa wzięła się stąd, że są to 
zwykle dzieci osób, które jeszcze przed 1989 r. Dosłużyły się najwyższych 
stopni w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych czy Ministerstwie Obrony 
Narodowej, ewentualnie w peerelowskim aparacie wymiaru sprawiedliwości. 
Najważniejszymi przedstawicielami tej grupy są: wicedyrektor Biura Dyrektora 
Generalnego Stanisław Stebelski (syn generała LWP); były dyrektor generalny 
ministerstwa, szykowany obecnie na ambasadora w Wilnie Jarosław Czubiński 
(bratanek Lucjana Czubińskiego, prokuratora generalnego PRL); także inni 
byli dyrektorzy generalni resortu, pracujący obecnie na placówkach, jak: 
konsul generalny w Charkowie Jan Granat (syn płk Edwarda Granata); ambasador 
w Algierze Maciej Radlicki (syn warszawskiego prokuratora); czy typowany na 
przyszłego wiceministra – za odchodzącego do Europejskiego Funduszu na rzecz 
Demokracji Jerzego Pomianowskiego – ambasador w Pekinie Tadeusz Chomicki, 
syn pułkownika peerelowskiego wywiadu...

Natomiast, wbrew medialnemu obrazowi, wcale nie tak wiele do powiedzenia 
mają w MSZ „jawni TW”, czyli ci pracownicy resortu, którzy przyznali się w 
swoich oświadczeniach lustracyjnych do współpracy ze służbymi PRL, których 
obecnie pracuje w resorcie 110. Na pierwszy rzut oka liczba tych spośród 
nich, którzy pełnią wyższe funkcje kierownicze wygląda całkiem dobrze: 
ambasadorowie Marek Jeziorski (Tirana), Lech Mastalerz (Reykjavik), Janusz 
Niesyto (Helsinki), Bogusław Ochodek (Ramallach); zastępcy ambasadora Józef 
Domagalski (Oslo), Dariusz Łaska (Londyn), Romuald Szoka (Wiedeń); 
konsulowie generalni: Jarosław Drozd (Lwów), Andrzej Kaczorowski (Wiedeń), 
Janusz Wach (Mumbaj), Tomasz Wasilewski (Sankt Petersburg). W samym MSZ nie 
są jednak oni dopuszczani do funkcji kierowniczych, musząc zadowolić się co 
najwyżej etatami naczelników czy kierowników referatów.
________

Hehe, jak się więc słyszy te pierdoły o "wolnym khaju", albo bzdety 
produkowane przez Radka S., który zawiaduje z dumą tym post-sowieckim 
szlamem, to nóż się w kieszeni otwiera.
Gnidy.

Ajgul