🚀 go-pugleaf

> Zastanawiam sie ilu z Was przylecialo tutaj na przelomie 2003/2004 i
> jak wielu wciaz tu zyje a jeszcze najbardziej mnie zastanawia jak
> oceniacie swoj pobyt i czy zamierzacie wracac do Polski?
> Piszcie co Wam ciekawego przyjdzie do glowy i tym razem moze dla
> odmiany zapomnijmy o obrzucaniu sie wyzwiskami na tej grupie? :0)

Przylot połowa 2004 z myślą stałej emigracji (3 os. rodzina) trochę 
własnych pieniędzy, wykształcenie średnie techniczne, znajomość 
angielskiego słaba. Pierwsza praca po 2 tygodniach a w czasie rozmowy 
liczyło się co umiem a nie jakie mam wykształcenie, w firmie trzon 
stanowili polscy inżynierowie wiec brak problemów językowych, bardzo 
szybki awans na stanowisku technika komputerowego, elektronika. Duże 
piękne już urządzone i umeblowane mieszkanie: 3 sypialnie 2 łazienki, 
basen, garaż podziemny 2 samochody, żona nie pracuje chodzi do szkoły na 
angielski. Syn High School 16 lat właśnie zrobił permit na DL.
15 miesięcy od przyjazdu z Polski. Taki standard życia można osiągnąć w 
polce  pracując kilkanaście lat na dobrym stanowisku (nie mówię o 
extremalnych zarobkach, tylko klasie średniej ). Wszyscy mówią że początki 
są trudne więc co będzie dalej? Będzie lepiej?  ;)
W Polsce zamknęliśmy wszystkie sprawy przed wyjazdem tzn. sprzedaliśmy 
mieszkanie zamknęliśmy 2 firmy i przyjechaliśmy w tu w ciemno nigdy tu nie 
będąc ale mając trochę przyjaciół, którzy pomogli w pierwsze tygodnie. Nie 
zamierzaliśmy nigdy wracać i znając swoje siły i możliwości wiedzieliśmy, 
że się musi udać, bo życie TU w porównaniu do polskich realiów jest 
łatwiejsze, mieliśmy już dość polskiej biurokracji, urzędów, ogólnej 
bezsilności pesymizmu na każdym kroku, ciągle tych samych polityków 
obiecujących to samo w tak odległej przyszłości że powiedzieliśmy dość gdy 
nadarzyła się okazja. Jeśli masz coś do zaoferowania społeczeństwu bo coś 
umiesz to szybko się tu można ustawić a życie mamy tylko jedno a zostało 
nam już mniej niż więcej po jestem po 40. Pozostał jedynie niedosyt, że 
ostatnie kilkanaście lat kiedy pracowałem nawet po kilkanaście godzin 
dziennie w swojej firmie , płaciłem podatki, ZUS poszły na marne. Dlaczego 
MY Polacy w swoim kraju musimy się tak męczyć i zmagać aby godnie przeżyć 
swoje życie, nie myślę nawet o bogactwie, tylko o podstawowym poczuciu 
bezpieczeństwa, pewności jutra jaki daje dom, czy powinna dawać własna 
ojczyzna?
Myślę że nie jest to tylko kwestia, że to biedny kraj, coś jest nie tak 
poukładane.

Pozdrowienia, powodzenia i wiary w siebie