🚀 go-pugleaf

Katia <katja@go2.pl> napisała:

> Ten temat ciagle siedzi mi w glowie.
Jest szereg tematów, które mnie również absorbują, wśród nich jest właśnie
temat związany z losami Ukraińców, zwłaszcza w okresie II-giej Wojny.

> Nie chcialabym, zeby ta dyskusja wymknela sie spod kontroli i zebysmy
> zaczeli sie licytowac.
Samo nie chcenie, może tu nie wystarczyć - zawsze, podobnie jak w każdej
grupie, może przecież dojść do niepożądanych zgrzytów, które można po prostu
ignorować - przynajmniej te najbardziej nieprzejednane wypowiedzi.

> To, co napisalam, napisalam nie dlatego, ze jestem super-madra, bo
> przeczytalam x ksiazek o historii Ukrainy.
> Bylam na Ukrainie wiele razy, a ze jestem etnografem, to takze chodzilam
> po wsiach i rozmawialam z ludzmi.
> I rozmawialam takze o UPA. I widzialam w wielu wsiach mogily ku czci
> poleglych. I widzialam lzy w oczach ludzi, którzy mowili o banderowcach.
No więc, jeżeli byłaś na Ukrainie wiele raz i rozmawiałaś z ludźmi , znaczy
to że w porównaniu z większością nas, jesteś właściwie ekspertem w tym
temacie.
Podczas, gdy ja znam kilku mieszkających tu Ukraińców, którzy są jednak tak
spolonizowani, że nie liczyłbym na to, żeby można czegoś czegoś, na
interesujący nas temat. Jedynie jednego starego Ukraińca, spotykałem na
pewnych
imieninach - co miało miejsce kilkakrotnie w latach 80-tych. Zazwyczaj, po
wypiciu
kilku kieliszków, zaczęło mu się zbierać na wspomnienia, przy czym nie były
to dziarsko
opowiadane gawędy o własnych przeżyciach - lecz pełne żalu, skargi i
wypominanie,
doznanych krzywd. Każde takie przyjęcie kończyło się patriotyczną,
wyrecytowaną z
patosem i ze łzami rezolucją, zapowiadającą powstanie wolnej Ukrainy.

[...]

> nikt z mojej rodziny nie ucierpial w jakichkolwiek konfliktach
polsko-ukraińskich,
> moge sobie pozwolic na ten komfort, zeby nie podchodzic do tego
> emocjonalnie, osobiscie.
> Nie postrzegam Ukraincow przez pryzmat tego, co stalo sie na Wolyniu.
> I nie chce tez nikogo urazic, staram sie zrozumiec jak wazne jest to dla
> Was, Ukraincow, dla ktorych niepodlegle panstwo jest zupelnie czym innym
> niz dla nas, duzo wazniejszym.
Jest to bardzo interesujące... - zastanawiam się tylko, dlaczego "innym,
dużo ważniejszym"??
Gdy armie niemieckie miały zbyt wielkie obszary do sprawowania kontroli na
wschodzie, dlatego Niemcy na tych terenach, werbowali ludzi, wyposażali ich
i szkolili - tworząc sojusznicze siły zbrojne. Najbardziej znaczące
pro-niemieckie armie powstały w Finlandii, na Ukrainie, na Bałkanach, a
nawet na obszarach Rosji. Finom, Niemcy obiecali pomoc w odzyskaniu strat
terytorialnych, poniesionych przez nich w
Wojnie Zimowej (1940), natomiast Ukraińcom - obiecali pomoc w utworzeniu
niepodległego
państwa ukraińskiego. Jednak natarcia wojsk radzieckich na froncie fińskim,
skłoniły
Finów do zawarcia porozumienia pokojowego z Rosjanami i zaatakowania
dotychczasowych
swych sojuszników, od których otrzymali całkowite wyposażenie - Niemców.
Z Ukraińcami było inaczej. Mimo, że Armia Ukraińska była również znakomicie
wyposażona, to jednak nie doszło do jej użycia w końcowych operacjach
II-giej Wojny. Dowódcy niemieccy ociągali się z podjęciem decyzji, tak że
ostatecznie żołnierze ukraińscy nie wzięli udziału w walkach końcowych po
stronie Niemiec. Miało to dla nich niezwykle dramatyczne konsekwencje.
Gdyby bowiem wojska ukraińskie na obszarze Czech, Moraw i Słowacji,
złożyły broń przed Amerykanami, mieliby szansę, że zostaliby potraktowani
tak samo, jak jeńcy niemieccy. Jednak dowódcy alianccy zdecydowali,
żeby o losie armii ukraińskiej zadecydowali Rosjanie, co było równoznaczne
ze skazaniem tych ludzi na śmierć - ponieważ u Rosjan czekał ich ten sam
los,
jaki spotkał jeńców z szeregów Armii Własowa.
To, co mówi się o konfliktach na pograniczu polsko-ukraińskim - wydaje mi
się - dotyczy pozostałości tych sił i oddziałów, którym udało się uniknąć
losu jeńców w radzieckiej niewoli. Wielu dowódców takich grup, wykonywało
nadal różne operacje, ponieważ nie była im dana  alternatywa złożenia broni.
W takich okolicznościach doszło do śmiertelnej zasadzki na gen.
Świerczewskiego. Były też wykonywane egzekucje na Polakach,
zwłaszcza na osobach, które w przeszłości w jakiś sposób naraziły się
Ukraińcom.

> Nie wiem, co wiecej powiedziec... chyba tyle, ze wole myslec o
> terazniejszosci i o przyszlosci, niz rozdrapywac jakies rany z
> przeszlosci.
Jasne, nie rozdrapywać - ale wiedzieć, jak było i znać historię, warto po
to, by tym bardziej cenić teraźniejszość. Początkowo, sądziłem że będzie to
Grupa polsko-ukraińska, z której korzystać będą Polacy oraz Ukraińcy znający
język polski..; teraz widzę, że jest to - przynajmniej, jak dotąd
- Grupa polsko-polska, w której uczestniczą Polacy z Polski oraz Polacy z
Ukrainy. Nie jest to wielka rewelacja, ale i tak lepiej, od grupy
<fido7.ua.pol> gdzie o początku jej śledzenia, nie było widać ani jednej
wiadomości. W zakończeniu pytanie: czy to czyta ktoś z Kijowa? - chcę
sprawdzić, czy tam też ktoś przegląda tę Grupę. Pozdrowienia (-) MIR