🚀 go-pugleaf

Kolegium Europy Wschodniej
oraz
Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy
Zakład Narodowy im. Ossolińskich we Wrocławiu

mają zaszczyt zaprosić

na

SPOTKANIE

"OSTATNIE TAKIE TERYTORIUM, CZYLI NASZA EUROPA"

z udziałem:

Jurija Andruchowycza
Tarasa Prochaśki
Andrzeja Stasiuka

Wrocław, 21 maja 2002 roku (wtorek), godz. 19:00
Aula Zakładu Narodowego im. Ossolińskich

Legnica, 22 maja 2002 roku (środa), godz. 18:00
Teatr im. Heleny Modrzejewskiej


JURIJ ANDRUCHOWYCZ urodził się w 1960 roku w Iwano-FrankOwsku na Ukrainie,
gdzie mieszka do tej pory. Jest prozaikiem, eseistą, poetą i tłumaczem.
Ukończył studia we lwowskim Instytucie Poligrafii, w latach 1891-1991
studiował w moskiewskim Instytucie Literatury im. Gorkiego. W pismach
literackich zaczął publikować w 1982 roku. Zadebiutował w 1985 roku tomem
wierszy Niebo i płoszczi. W 1987 roku wraz z Wiktorem Neborakiem i
Ołeksandrem Irwańcem założył grupę poetycką Bu-Ba-Bu. Służba wojskowa w
latach 1983 i 1984 zainspirowała go do napisania cyklu siedmiu opowiadań
Armijśki opowidannia, które ukazały się drukiem w 1989 roku. Kolejne książki
poetyckie Andruchowycza, Seredmistia (1989) i Ekzotyczni ptachy i rosłyny
(1991), utrwaliły jego pozycję jako jednego z prekursorów nowego nurtu w
poezji ukraińskiej.
Trzy swoje powieści Jurij Andruchowycz opublikował po raz pierwszy na łamach
kijowskiego miesięcznika "Suczasnist": w roku 1992 Rekreaciji (drugie
wydanie 1997; pol. tytuł: Rekreacje), w roku 1993 Moskowiada. Powist' żachiw
(drugie wydanie 1997) i w roku 1996 Perwerzija (nowe wydanie 1997).
Andruchowycz jest także redaktorem (wraz z Jurijem Izdrykiem) pism
literackich jeszcze do niedawna wydawanych w Stanisławowie: "Czetwer" i
"Perewał".
Obecnie przygotowuje nowy przekład na język ukraiński Hamleta.
Współpracuje z "Gazetą Wyborczą", publikując eseje na łamach "Gazety
Świątecznej".
W Polsce ukazały się jego Rekreacje (1994), zbiór esejów Erz-Herz-Perc
(1996), "Moscoviada. Powieść grozy" (2000), "Moja Europa. Dwa eseje o
Europie zwanej Środkową" (eseje pisane wspólnie z Andrzejem Stasiukiem,
2000).
Laureat Nagrody Herdera 2001.


TARAS PROCHAŚKO - dziennikarz i pisarz, z wykształcenia botanik. Mieszka w
Stanisławowie (Iwano-Frankowsku). Jeden z czołowych reprezentantów słynnego
"fenomenu Stanisławowskiego", należy do najbardziej interesujących zjawisk
ukraińskiej literatury, powstałej w ciągu ostatniego dziesięciolecia. Od
chwili swego debiutu literackiego w kultowym dzisiaj piśmie "CHETVER"
("Czwartek") i niektórych antologiach nowej literatury Prochaśko stale
przebywa w samym centrum zainteresowań nie tylko krytyków, dziennikarzy i
badaczy literatury, ale również wielkiej ilości tzw. "wykształconych
czytelników", smakoszy innowacji, poszukiwaczy i miłośników innego.


ANDRZEJ STASIUK - urodzony w 1960 w Warszawie. Prozaik, poeta. Autor "Murów
Hebronu" (Warszawa 1992 i 1996), "Wierszy miłosnych i nie" (Poznań 1994),
"Białego kruka" (Poznań 1995, Warszawa 1996), "Opowieści galicyjskich"
(Kraków 1995), "Przez rzekę" (Czarne 1996), "Dukli" (Czarne 1997),
"Tekturowego samolotu" (2001), "Dziewięciu" (1999), "Jak zostałem pisarzem"
(2000), "Mojej Europy" (wspólnie z Jurijem Andruchowyczem, 2000, 2001),
"Zimy" (2001)i in.. Laureat nagrody Fundacji Kultury (1994) i Fundacji im.
Kościelskich (1995). Kilkakrotnie nominowany do literackiej nagrody Fundacji
NIKE. Mieszka w Beskidzie Niskim.


----------------------------------------------------------------------
Kolegium Europy Wschodniej
ul. Kiełbaśnicza 5
50-108  WROCŁAW
office@kew.org.pl