🚀 go-pugleaf

> Najbardziej niesamowite bylo pewne zdarzenie w Kaluszu (Iv-Fr obl) w
> 99r:
> Jechalismy w 7 osob (4 dziewczyny i 3 chlopakow) w Gorgany i
> trafilismy do Kalusza poznym wieczorem. Autobusy odjezdzaly dopiero
> rano. Siedzielismy na plecakach i zastanawialismy sie, czy rozkladac
> namioty, czy szukac po ciemku kwatery? I wtedy pojawil sie czlowiek
> ok.40-stki na rowerze i zaczal nas pytac: skad jestesmy itd.
> Zdecydowanie odradzil nocowanie w namiocie (milicja, zlodzieje) i
> zaproponowal nocleg u siebie! Tylko przepraszal ze tylko na podlodze..
> Za chwile podjechal mikrobusem i nas zabral. Tam sobie milo
> porozmawialismy - on bywal duzo w Polsce i powiedzial, ze jemu Polacy
> pomogli, to i on bezinteresownie pomaga. Dodam, ze nie chcial zadnej
> zaplaty.
> I co Wy na to?
>
> Romek

No wlasnie.

1). Ja, kiedy pierwszy raz jechalam na Ukraine, naszym celem byly gory, ale
po drodze mielismy sie zatyrzymac we Lwowie. Mielismy adres Towarzystwa
Polskiego, kilku znajomych znajomych, poza tym wyjezdzalismy z Przemysla
rano i w palnach mielismy caly dzien na znalezienie noclegu. Pech chcial, ze
na granicy byla straszna kolejka i do Lwowa dojechalismy o 22.00!
Z dworca zadzwonilismy pod jeden z numerow znajomych - znajomych, lamanym
ukrainskim wyjasniajac sytuacje... Okazalo sie, ze ludzi, na ktorych
mielismy namiary, akurat nie bylo w domu, ale byli ich tesciowie, ktorzy z
miejsca zaproponowali nam nocleg, wyjasnili, jak dojechac i jeszcze karmili
przez dwa dni.

2). Po przyjechaniu do zamierzonej wsi, ktora do tej pory byla dla nas tylko
punktem na mapie, nie mielismy pomyslu na nocleg. Rozkladac namiot w srodku
wsi - troche glupio... Usiedlismy pod cerkwia i napoczelismy kilogramowa
paczke slonych orzeszkow. Po paru godzinach (!) bezproduktywnego siedzenia
wyszedl do nas pop, a po zlozonych mu wyjasnieniach, ze nie mamy gdzie
nocowac, polecil nam isc w gore wsi i zapytac wlasciciela opuszczonej chaty.
Dotarlismy do wlasciciela, drzwi otworzyla starsza kobieta. Kiedy
spytalismy, czy mozemy przenocowac w opuszczonej chacie, nie kryla
zdziwienia: a po co tam?! Nocujcie tutaj! I przez tydzien mielismy
zapewniony wikt i opierunek.

Katia