🚀 go-pugleaf

Polsko - ukraińskie pojednanie tylko na papierze

Organizatorzy rajdu im. Stepana Bandery zapewniali, że jego
przejazd przez Polskę to nie prowokacja ani żadne antypolskie
działanie, ale wykazali się co najmniej brakiem zrozumienia dla
naszego stosunku wobec Bandery i stworzonej przez niego
Ukraińskiej Powstańczej Armii.

I jeszcze przed próbą wejścia na terytorium Polski spowodowali
coś zupełnie odwrotnego do deklarowanego przez nich celu:
gwałtowne protesty antyukraińskie. Zamiast pojednania mieliśmy
eskalację wrogości.

Nasi wschodni sąsiedzi mają pecha, że na przestrzeni XX wieku
największą formacją, która walczyła o wolność Ukrainy, była UPA -
organizacja mająca na swym koncie zarówno karty bohaterskiej
walki z Sowietami już po II wojnie światowej, jak i masowe mordy
na Polakach podczas tej wojny. Także na bohatera indywidualnego
najlepiej pasują wyraziste postaci związane z UPA czy Organizacją
Ukraińskich Nacjonalistów, której Ukraińska Powstańcza Armia
była “wojskowym ramieniem”. I to jest powód dla którego UPA jest
tak czczona, a Stepan Bandera tak honorowany.

Największym problemem to jednak fakt, że Ukraińcy swoich bohaterów
chcą wybielić. Zgodnie z logiką mówiącą, że jeśli Bandera ma mieć
pomnik w każdym zachodnioukraińskim mieście, to przecież nie można
wspominać o jego błędach czy winach. Jeśli UPA ma być czczona
jako najważniejsze - wręcz jedyne! - ukraińskie ugrupowanie narodowo-
wyzwoleńcze, to nie wolno mówić o zbrodniach przez nią dokonanych.

W tej sytuacji o dialog historyczny jest dziś niesłychanie trudno. Ukraińcy
potrzebują czasu, aby w końcu zrozumieć, że nasze zarzuty wobec UPA
nie wynikają z jakiegoś wydumanego “antyukrainizmu”.

Dobrze więc chyba się stało, że kilkusetosobowa grupa uczestników
rajdu nie została wpuszczona do Polski. Niestety żadnej ze stron nie
reprezentowali gotowi do dialogu historycy - naprzeciw politycznych
działaczy prowadzących za sobą młodych ludzi stanęliby manifestanci
z antyukraińskimi transparentami. Nie byłoby rzeczowej dyskusji, ale
wzajemne pokrzykiwania i przepychanki.

Niestety: zadekretowane przez prezydentów obu państw, zarówno
Leonida Kuczmę i Aleksandra Kwaśniewskiego, jak i Wiktora Juszczenkę
i Lecha Kaczyńskiego, pojednanie polsko-ukraińskie dokonało się
głównie na papierze. Oba nasze narody potrzebują jeszcze wiele, by
doszło do pojednania rzeczywistego.

Piotr Kościński

RZECZPOSPOLITA
http://blog.rp.pl/koscinski/2009/08/07/polsko-ukrainskie-pojednanie-tylko-na-papierze/

-- 
cdn

        "Tragedia Polaków na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej
        winna być przywrócona pamięci historycznej współczesnych pokoleń.
        Jest to zadanie dla wszystkich władz publicznych w imię lepszej
        przyszłości i porozumienia narodów naszej części Europy, w tym
        szczególnie Polaków i Ukraińców."

        Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie tragicznego
        losu Polaków na Kresach Wschodnich