🚀 go-pugleaf

G³ówny bohater (w tej roli Vasyl <vasylko@o2.pl>) rzek³:
acrjnf$128$1@news.onet.pl...
> Nazywam sie Wasyl, mam 21 lat, meszkam we Lwowie, studijuje w
> Politechnice.
> Odrazu przepraszam za moj polski - zaczalem go uczyc dopiero pol roku
> temu.

Nikt Ci jeszcze nie mowil, ze calkiem niezle Ci wychodzi?

[...]
> Dlaczego nie mozecie (a moze nie chcecie) uswiadomiec, ze Lwow - to
> ukrainskie miasto (byl zbudowany ksieciem ukrainskim) i bede
> ukrainskim tak jak teraz Pzremyszl i Cholm sa polski?

A dlaczego Wy nie mozecie (a moze nie chcecie) uœwiadomic sobie, ze Lwów
przez co najmniej 400 lat (licze od XVI wieku) byl jednym z najwa¿niejszych
osrodkow kultury polskiej? I ze w 1918 roku stanowili ponad polowe ludnosci
zamieszkujaca to miasto, podczas gdy Ukraincow bylo najwyzej kilkanascie
procent?
Przeciez nie mozna tak po prostu zapomniec o tych kilkuset latach polskiej
obecnosci we Lwowie tylko dlatego, ze zalozyl go ruski (ukraiñski) król.
Nie neguje tego, ze Lwów jest teraz ukrainskim miastem, nie mowie, ze nie
macie do niego prawa - ale uwazam, ze wtedy byl miastem polskim.

Ci, ktorzy tam polegli, to byli lwowiacy, we Lwowie sie urodzili, chodzili
do lwowskich szkol. Czy to samo mozna powiedziec o Ukraincach, z ktorymi
walczyli?

> A nasza Rada
> Miejska powziala taka decyzje nie dlatego, ze nienawidzimy Polakow
> (tak nie jest). Tak, wasze mlode zolnierze zgineli tu, we Lwowie, w
> walce z ukraincami (ktora oni, Polacy, zreszta zwyciezyli)... Ale
> powinniscie zrozumiec, ze narod, ktory prawie nigdy nie mial swego
> panstwa, czyja zemia dzielili midzy soba Polacy, Austrijacy, Rosjanie
> musi szanowac swoja historia i nie przyjmowac decyzij, za jaki potem
> bylby wstyd przed nastepcami. Chodzi o to, ze wasze zolnierze byli
> tu, we Lwowie, najpierw okupantami, a "bohatersko" zginac za "wolnosc
> Polski" oni mogli naprzyklad w Warszawie, Krakowie, Gdanskie, ale nie
> we Lwowie.

Warszawa znalazla sie w Polsce w roku 1526. Wczesniej Mazowsze, na ktorym
lezy, bylo oddzielnym ksiestwem, zaleznym od polski, ale jednak oddzielnym.
Z Gdanskim sprawa jest jeszcze bardziej skomplikowana - polski, niemiecki...
Tak juz jest, ze zmienne sa losy panstw i narodow, i sadze, ze nie mozna
uzasadniac "polskosci" czy "ukrainskosci" ziem tylko na podstawie tego, do
kogo nalezaly w, czesto zamierzchlej, przeszlosci. Czy uznalbys za
uzasadnione pretensje Grekow do Krymu?
Na tej grupie zreszta nie ma, jak sie wydaje, tych, ktorzy chca znow
przylaczyc Lwow do Polski, choc znam takich, i nawet jednego takiego
spotkalam w srode, na przejsciu w Medyce: "chcialem przylaczyc Lwow do
Polski, ale sie nie udalo".

> Moze warto sprobowac szanowac kulture i historie naszych
> narodow nawzajem...?

Mysle, ze warto. I ze nie powinnismy pod plaszczykiem poszanowania zmarlych
i pamieci ofiar wojny polsko-ukrainskiej 1918 roku zalatwiac swoich
nacjonalistycznych interesow. Polacy sa oburzeni, ze Ukraincy nie zgadzaja
sie na Cmentarz Orlat, a sami blokuja budowe pomnika pomordowanej cywilnej
ludnosci niemieckiej uciekajacej pod koniec wojny z Prus Wschodnich. Czy to
nie hipokryzja?
Z jednej strony rozumiem przedwojennych lwowiakow, tych, ktorzy stamtad
zostali wygnani, ktorych bliscy i znajomi walczyli i polegli w tej wojnie,
ale z drugiej strony wydaje mi sie, ze sa tez tacy, ktorzy chcieliby, zeby
ten cmentarz glosil, ze Lwow jest polskim miastem.
Obie strony zabrnely juz za daleko, zeby pojsc na kompromis. Polska takze
nie moze podejmowac decyzji, ktorych bedzie sie wstydzila przed potomnymi -
a taka decyzja byloby zgodzenie sie na zmiane napisu na tablicy,
zrezygnowanie z pomnikow Francuzow i Amerykanow - zwlaszcza, ze Ukraincy
wyrazili zgode na odbudowe cmentarza _w ksztalcie przedwojennym_.


Katia