🚀 go-pugleaf

Uzytkownik "Przemo" <bieniek@express.lodz.pl> napisal

> Powiem szczerze, ze jest to pierwsze porownanie TSA do Accept jakie
> kiedykolwiek slyszalem. Kawalek pochodzi z sesji nagraniowej plyty
> "RocksNsRoll" (I-IV 1986). Jedyny autorski utwor Toska Degutisa, ktory w
> tym
> czasie - jako jedyny z TSA - byl pod duzym wplywem "szybkich" kapel. Mi
> blizsze byloby porownanie chyba np. do... Slayera :-)).

To musisz koniecznie posluchac wczesnych nagran Accept szczególnie z plyt
"Restless&Wild" czy "Balls to the Wall", a zobaczysz, ze ten "Mechaniczny
Pies" to juz nie jest nawet inspiracja, a raczej stylistyczny plagiat
wczesnych nagran Accept.

> > ... "Rollercaster", "Francuskie ciasteczka", "Wielka fiesta",
>
> Utwory tez z plyty "RocksNsRoll" - na pewno inne niz z plyt poprzednich,
> na
> pewno "ciezsze". Byc moze to efekt braku w zespole A. Nowaka; wiekszosc
> utworow jest autorstwa Stefana Machela, a on byc moze byl pod wiekszym
> wplywem AC/DC... Niewatpliwie plyta jest zdecydowanie "ciezsza"; ale mamy
> tu dwa wielkie hity TSA: "Glodny" i "Pierwszy karanin"...

> > Szkoda, bo dla mnie TSA mialo swój wlasny styl.
>
> Ale to jednak pierwsze nagrania TSA czesciej wtedy porownywano do AC/DC
> niz kawalki z plyty "RocksNsRoll"...

Inspiracja ACDC w poczatkowym okresie dzialalnosci jest oczywista.
Ale owa inspiracja ACDC byla jedynie punktem wyjsciowym do
stworzenia wlasnego klimatu. Kawalki zas wymienione przeze mnie sa
jakies takie ja wiem.....bezstylowe. Sa mocne, glosne ale bez chrakteru.
Ja tego nie kupuję. Sorry takie jest moje zdanie.

Nawet jak na rodzaj wykonywanej muzyki TSA nigdy nie tworzyli
wyrafinowanych kompozycji. Cenilem ich za prostote,
spontan i szczerosc. Kiedy traca szczerosc robi sie nudno, a jak do
tego zaczynaja kombinowac na sile staja sie raczej.... no przez
wzglad na to gdzie jestem nie dokoncze.

> > "To boli",
>
> A prawie wszyscy po ukazaniu sie plyty "52 dla przyjaciol" (i wielu do
> dzis)
> uwazali, ze na tej plycie jest bardzo duzo wplywow amerykanskiego bluesa i
> rocka... I ze to TSA zdecydowanie odbiega od dokonan poczatkow lat 80...

Wiesz moze ja nie potrafie dokladnie przekazac tego co czuje.
Nie chce tez zbytnio sie wmadrzac, ale w tym kawalku odnalazlem
tego dawnego ducha TSA. Tu nie wazne sa nuty, brzmienie, moc czy
nawet styl muzyczny. To jest cos niewymownego, splot wielu czynników.
Suma konkretnych nut, ludzi, czasu i miejsca. Dla mojej mlodzienczej
fascynacji TSA znaczenie mialo nawet to, ze Machel gral na zajebistym
SG Custom, a Nowak mial Les Paula ze zlotym osprzetem w
najcudowniejszym hebanowym kolorze (nie zadnym czarnym!!!!!!:)))
To wszystko tworzyło tego ducha.

KIBIC