🚀 go-pugleaf

Dnia Mon, 14 Nov 2005 15:12:08 +0100, Bula napisał(a):


> Tak, trzeba byc odstroznym z dsl, choc np dla firm te promocje sa przyjemne,
Tak, tyle że po dokładnym przekalkulowaniu wychodzi i tak na to samo
(czytaj tpsa niezle zdziera).


>> Neo ze swoimi limitami jest do zajeżdżenia w kilka dni (3 kompy 24h na
>> dobe)
> 
> Ale w porownianiu do sdi, osiagniecie na sdi 15G to calodobowe maksymalne
> wykorzystanie lacza, przez prawie caly miesiac.
Owszem. Cały miesiąc. Ale to i tak wiecej niż w nartostradzie.

Swego czasu naskrobalem coś o tym, pozwolę sobie wkleić framgment nt
neo...
Największy krajowy telekom oferuje społeczeństwu swój sztandarowy
produkt: Neostradę. Dostępna w wielu wariantach z ceną uzależnioną od
szybkości. Odpowiednio przedstawiona na marketingowych ulotkach wydaje
się produktem idealnym. I być może, na samym początku swojego
istnienia na rynku, Neostrada była bliska ideału. Szybkie transfery,
łatwość instalacji, nawet dla użytkownika końcowego, oraz szeroka
dostępność - wszędzie tam, gdzie docierała analogowa linia
telefoniczna TP S.A. (w granicach 6 km od centrali). Jednak cena tego
łącza była dla przeciętnego potencjalnego użytkownika dość wysoka.
Ponad 200 zł abonamentu miesięcznego.
Zmniejszono cenę, wprowadzono warianty prędkości, a na koniec - limity
transferu. Neostrada od samego początku oferowana jest z tzw.
dynamicznie przydzielanym adresem IP - co praktycznie wyklucza
zastosowanie jej w celach innych, niż domowe. Zwłaszcza, jeśli
zauważymy, że Neostrada jest łączem asynchronicznym - przepustowość
do użytkownika jest dużo większa od tej, jaką można osiągnąć w
kierunku przeciwnym. Czyli, mówiąc prosto, dane z sieci możemy
ściągnąć bardzo szybko, ale już ich umieszczenie w sieci zajmuje o
wiele więcej czasu (np. wysłanie poczty elektronicznej zajmuje od 2 do
24(!) razy więcej czasu, niż ściągnięcie analogicznej wielkości
listu). Te braki pozostają niezauważone przez ogół użytkowników z
powodu swego rodzaju „zapóźnienia” w popularyzacji usług
dostępnych w sieci, co uwidacznia sam fakt istnienia Neostrady w opcji
128 kb/s (64 kb/s na wyjściu). Ta przepustowość nie pozwala na
intensywne użytkowanie większości multimedialnych usług, takich jak
strumienie video czy radio internetowe wysokiej jakości (o
„nadawaniu” czegokolwiek do sieci można śmiało zapomnieć). Za
cyniczny żart można uznać pełne dumy, i w zamierzeniu, retoryczne
pytanie TP S.A., przedstawiające Neostradę: „Jak wykorzystać XX
GB?”. W dwóch najwolniejszych opcjach to zaledwie 7 Gb, a mimo, że
najdroższa Neostrada jest od swej najwolniejszej wersji 48-krotnie
szybsza, to limit transferu rośnie tylko siedmiokrotnie do 50 Gb. Nawet
leniwy użytkownik może wykorzystać ten limit w zaledwie kilka dni. Co
potem? Prędkość transferu spada do raptem 32 kb/s. To mniej, niż
prędkość osiągana przez  modemy analogowe. Wszystko to ma służyć
jako swego rodzaju ochrona przed użytkownikami „dzielącymi” swoje
łącza. Bolączką, z którą telekomunikacyjny moloch boryka się już
od czasu wprowadzenia SDI.