🚀 go-pugleaf

On 20 Mar, 15:23, tapta <tap...@gmail.com> wrote:

> Tu ogłaszam konkurs na najciekawszą relację ;) Zaraz sama napiszę
> takową, ale grupowiczów proszę o współudzielanie się
>

I oto sama sobie odpisuję.. Moja relacja poniżej.

Dzień 13.03.2009 roku wydawał się takim samym piątkiem trzynastego jak
zazwyczaj. Czarne koty szalały na drogach, drabiny dostawały nóżek i
zabiegały ludziom drogę tak, by musieli pod nimi przejść, a podłoże
całe było mokre od spluwania trzykrotnego przez lewe ramie rzeczy
ludzi zabobonnych. Po pracowitym dniu wypełnionym przeprowadzeniem
MakabrycznieTrudnejKlasówkiZGramatykiDlaKlasyPierwszej, pognałam na
małe zakupy, po czym ugrzęzłam w kuchni szykując żurek, rosół,
twarożek i sałatkę. Smalec uszykowałam dzień wcześniej, coby nie
zapeszać. Po wstępnych przygotowaniach kulinarnych, ku mojemu
niepomiernemu zdziwieniu, okazało się, ze pierwszy rzut zlotowiczów
przybędzie za 2 godziny. Pozbierałam szczękę z podłogi, skończyłam
gotować, odebrałam kilka telefonów, skorygowałam gpsa i tak oto w moim
domu pojawili się: Matylda, Kaśka, Paweł i Kuba. Dzieci jak to dzieci,
po rozpakowaniu zabawek zajęły się sobą. Dorośli jak to dorośli,
rozpieczętowali piwko i też zajęli się sobą. W tak zwanym międzyczasie
odezwał się niejaki Adam M. (nazwisko dla wiadomości redakcji), który
wyjątkowo skorzystał z uroków PKP i nawet (sic!) nie ugrzązł w
Poznaniu.  Jednakże w swojej niepomiernej upartości zdecydował się sam
dotrzeć do celu, co spowodowało niejakie opóźnienie w dotarciu do
miejsca docelowego. Po kolejnym telefonie w stylu: "Adam, gdzie
jesteś?" "Na Wojska Polskiego" "Co tam robisz?!" "A, stoję sobie.." ,
rzeczony Adam M. dotarł na zlot. Ale oto nadchodziła noc, ciemne
chmury gromadziły się nad Szczecinem.. Nieubłagalnie zbliżała się
godzina 22, o której to porze do grona miały dołączyć kolejne osoby:
Szarlih i Neila. Na spotkanie wyszedł im trzon grupy w postaci tapty,
Khairy, Adama i Netzacha. o dziwo, PKP nie przewidziało zbytniego
opóźnienia i bez większych przebojów zgarnięto wyżej wymienionych do
towarzystwa. Wróciliśmy do domu, posiedzieliśmy trochę, po czym dwie
obecne w gronie matki poszły pacyfikować dokazujące potomstwo i same
zasnęły. Tak minął dzień i noc, pierwsze.

14.03.2009. Pobudkę urządziła Matylda, mając bardzo głęboko poglądy
innych na poranne wstawanie. Towarzystwo wygramoliło się z wyrek
ratami i spotkało przy stole w kuchni. Niebawem w okolicy pojawili się
teściowie tapty oraz jej szwagierka z synem. Tak oto najmłodszym
zlotowiczem został dwumiesięczny Wiktor Szulc. Po rzeczonej wizycie,
grupowicze apsu wybrali się na spacer, aby przetestować latawiec
przywieziony przez Adama. Chłopcy bawili się przednio próbując zmusić
latawiec do lotu, dzieci bawiły się przednio biegając po schodach,
reszta towarzystwa nie miała nic do gadania. Nastąpił powrót do domu,
konsumpcja i początek imprezy właściwej.  Trudno odnaleźć właściwe
słowa, by opisać, co się działo. Dość będzie rzec, że dzieci poszły
spać wyjątkowo wcześnie a napojów wyskokowych było zaskakująco dużo.
Dość dodać, że sesja Munchina wypadła uroczo, a koło 22 dotarła
niejaka Michalina T. wraz z TŻ. Pite było wszystko, co płynne, Khaira
molestowała Szarliha, obie z Misią tańczyły taniec brzucha za
pieniądze i w ogóle bawiliśmy się przednio..

Poranny widok okrutny był...

15.03.2009. Znany później jako Dzień Wielkiego Kaca. W gardle sahara..
Rybki za głośno tupały.. Towarzystwo zaczęło się zwijać koło 10. Na
szczęście cofnęliśmy neilę, gotowa do wyjścia, gdyż okazało się, że
oczywiście źle pamiętała pociągi. Wyszła koło 11. Jednakże spisek PKP
trwał nadal.. Adam i Szarlih wyszli o 11.30, jako że mieli pociągi
około 12. Nikt nie przewidział, że pociąg Neili i Adama to w
rzeczywistości ten sam pociąg... Reszta towarzystwa wsiadła w samochód
kolo 13 i odjechała w siną dal, zostawiając taptę z największym kacem
od czasów wojny punickiej. Tak oto minął kolejny zlot apsu.