🚀 go-pugleaf

Szarlih <szarlihy@wp.pl> napisał(a): 

[Istota płci nadobnej, acz wieku niepewnego i urody nieokreślonej] spojrzała 
szczerze zdziwiona na pozostałosci karczmy i spytała rzygajacego jegomoscia:

- a co to sie tutaj stalo ? - jakby nie dowierzajac wlasnym oczom.

* * *

-Gospoda, gospoda, gospoda... O żesz...! - galopujący rumak stanął dęba, 
posłyszawszy plugawe przekleństwo, które wydobyło się z ust 
dosiadającego go młodzieńca [co wyglądał był na jakieś dwadzieścia 
lat. Pukle czarnych loków okalały przystojną, choć jeszcze nieco zbyt 
chłopięcą, twarz. Ubrany był z przepychem.] - Co się k..wa stało z gospodą?!

Chłopak zeskoczył z konia i rozejrzał się bezradnie. Zobaczył rzygającego 
mężczyznę i w oczach zabłysła mu iskierka nadziei.
- Wino! Masz wino, prostaku?

* * *

Nim ktokolwiek zdążył odpowiedzieć na to jakże istotne pytanie zza 
zakrętu wyłonił sie kolejny podróżny zmierzający najwidoczniej do 
gospody. [miłośnik morderczych narzędzi, wieku i wyglądu nieokreślonego]
Nie uznał jednak za stosowne sięgnąć po żadne z owych narządzi, 
podjechał do grupki i osadził gwałtownie konia, aż zabrzęczały inne juki.
- Palicie? Rabujecie? Czy tylko przejazdem?

* * * 

Tego ostatniego Seamus nawet nie zauważył. Całą jego uwagę skupił impertynent 
w sobolach. Rudy muzyk może nie był imponującej postury - raczej chudy i 
żylasty niż muskularny, ale wzrostu był słusznego. Wyprostował się na całe 
sześć stóp i ujął pod boki. Osmalony kaftan psuł nieco efekt, ale nie na 
wyglądzie zamierzał polegać:

- Hola, paniczyku - szkolony głos brzmiał tak, jak miał brzmieć: dzwięcznie, 
donośnie i władczo. - Zważaj na słowa, bo do lepszych od siebie mówisz. Wino, 
nawet jeśli jakieś resztki przetrwały pożar, niewątpliwie zagotowało się w 
beczkach - tedy nic ci po nim. I dobrze, bo szkoda by go było dla 
nieopierzonego młokosa. 

- Odpowiadając na twoje pytanie, pani - szarmancko skłonił sie niewieście. - 
I twoje, zbrojny nieznajomy - skinał głową. - Bladego pojęcia nie mam, kto 
wyrżnął tych ludzi i spalił gospodę. Nie ja. Jam jeno przejazdem tu bawił, 
zamiarując jak najprędzej opuścić tę przeklętą przez bogów i ludzi krainę... -
 przerwał mu tętent wielu kopyt. Ani chybi zwabieni widocznym z daleka słupem 
dymu w stronę gospody zmierzali strażnicy drogowi hrabiego. Seamus w 
okamgnieniu stracił rezon i władczą pozę. 

- A teraz mogę nie zdążyć - mruknął.

Regards,
netzach 

-- 
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/