🚀 go-pugleaf

Zza krzaków wychynęło dziwne stworzenie, przedstawiło się jako tapta i 
wyskrzeczało:
> Po spektakularnych upadkach z konia sytuacja wyglądała następująco: 
> prawnik szykował się do spóźnionego śniadania, nie bacząc na 
> konsekwencje - jeśli drużyna się dowie, że oni tu o głodzie i o suchym 
> pysku, to się nieźle wkurzy... Nekromanta leżał na ziemi gapiąc się we 
> wrzeszczące krzaki i tylko opatrzności zawdzięczając, że zdenerwowana 
> chabeta nie kopnęła go z gracją w czaszkę miażdżąc ją na proch. Cheyenne 
> próbowała jakoś opanować sytuację, opatrując całkiem zdrowo wyglądająca 
> Sheilę. Imp, wciaz w postaci kruka siedzial i krakal denerwujaco o 
> toksycznej mocy jego trucizny. Krzaki wyly, choc juz sie nie ruszaly i 
> nie blyszczaly...
> 
Cheyenne przeraziła się nie na żarty impim skrzeczeniem o śmiertelnej 
truciźnie. Wzięła głęboki wdech i zaczerpnęła mocy. Niestety, okolica 
była mało magiczna, więc niewiele udało jej się zdziałać. Musiało 
wystarczyć. Szybko pochyliła się na Sheilą i wyciągnęła ręce nad ciałem 
dziewczyny.
- Haih... -zaczęła wykrzykiwać słowo uwalniające magię, gdy nagle 
poczuła, że wcale nie jest ona potrzebna. Dotknęła głowy Sheili, żeby 
się upewnić. No tak...
- Ty mały, niewydarzony pomiocie piekielny! - wrzasnęła, waląc 
jednocześnie impa pięścią po łbie. - Napędziłeś mi śmiertelnego stracha 
tym swoim kretyńskim krakaniem! - Nic jej nie jest, no może poza tym, że 
dupa to ją długo będzie bolała. Co ci do tego pustego czerepu strzeliło 
z tą trucizną? A to wycie w krzakach to pewnie też twoja diabelska 
sztuczka, co?
Faktycznie, podczas gdy Cheyenne beztrosko zabawiała się okładaniem 
impa, krzaki nadal wyły przejmująco.

-- 
Cheyenne