🚀 go-pugleaf

Zza krzaków wychynęło dziwne stworzenie, przedstawiło się jako tapta i 
wyskrzeczało:
> Do traktu dotarli bez przeszkód, jeszcze nim wiatr do końca rozproszył 
> mgłę. Nota bene wiatr był przenikliwy i zimny, a słońce nijak nie mogło 
> rozgrzać jesiennego powietrza i skostniałych podróżnych. Konie były 
> niespokojne, koń Sheili dwakroć stanął dęba choć wcześniej nie w głowie 
> mu były takie narowy. Podróżnym burczało w brzuchach coraz głośniej, gdy 
> w krzakach na zbliżającym się zakręcie drogi jakby coś się poruszyło... 

Cheyenne i gniadą wierzchówkę, której dosiadała zaczął już usypiać ten 
monotonny pochód. Ostatnimi dniami poruszały się niemal wyłącznie 
wyciągniętym galopem, więc spokojny marsz potraktowały jak zasłużony 
odpoczynek. Nagle, spokojna dotąd klaczka stanęła dęba i zarżała 
przeraźliwie. Niespodziewająca się tego Cheyenne zjechała po grzbiecie 
konie i mało widowiskowo klapnęła na tyłek.
-... - zaklęła. I zaraz poderwała się jak oparzona, bo ogarnął ją nagły 
niepokój. Rozejrzała się bacznie po okolicy. W krzakach na najbliższym 
zakręcie błysnął metal. Cheyenne rozejrzała się niespokojnie w 
poszukiwaniu najlepszej drogi ucieczki.

-- 
Cheyenne