🚀 go-pugleaf

Przy zaskakujących wydarzeniach, niszczonych posiłkach i ciekawej 
dyskusji na tematy prawnicze czas szybko mija i wędrowcy nawet nie 
spostrzegli się, że przenikliwy chłód jesiennej nocy powoli mija a mgły 
są rozpraszane pierwszymi niesmiałymi promieniami rachitycznego 
jesiennego słońca. Dopiero teraz spostrzegli, że sa senni, zziębnięci ( 
bo ognisko dogasa), przemoknięci osiadająca mgłą i cholernie głodni. No, 
może nekromanta głodny nie był, bo jadł te swoje listki, ale i tak nikt 
nie wierzył, że tym się można najeść... Może i imp nie był głodny, bo 
diabli tylko wiedzą jak to jest z zapotrzebowaniem impów na pokarmy... 
Jednak ludzka część druzyny, była wściekle głodna. Podczas nocnej 
dyskusji ustalono, że wszyscy wyruszają wspólnie w kierunku najbliższego 
miasta, a co będzie dalej - czas pokaże. Diabeł i Sheila musieli się 
udać na poszukiwanie zaginionego cyrografu, by rozstrzygnąc co czynic 
dalej z jej duszą. Sheila po cichu liczyła, że zaintrygowany szary 
prawnik wyruszy z nimi, wiedziony wizją zarobku i zgłębienia wiedzy 
zawodowej. Imp zapewne po cichu liczył na coś wprost przeciwnego. A 
towarzystwo dwojga wędrowców uzdolnionych magicznie brzmiało obiecująco. 
Najbliższe misato znajdowało się dzień drogi na zachód z miejsca, w 
którym się znajdowali. Nieopodal ich 'obozowiska' przebiegał trakt 
łączący wschód z zachodem. Miasto nazywało się z barbarzyńska Uburk.
- No cóż moi drodzy - rzekła Sheila wstając, ziewając przeraźliwie i 
wsłuchując się w marsza granego przez jej kiszki - komu w droge temu 
buty jak to mówią. Wyruszamy? - spytała, kierując się w stronę swego 
wypoczętego i rżącego dziarsko konika.

-- 
Sheila