🚀 go-pugleaf

Użytkownik "Maciek" <maciek@nospam.pl> napisał:

>W dniu 2011-10-12 01:49, Krystian Zaczyk pisze:
>> Trudno było na takim kolorowym wizjerze np. ustawić ręcznie ostrość
>> i w ogóle mało detali widać, bo miał on zwykle ok. 150 tys. punktów.
>> Oczywiście do kadrowania w słońcu się nadawał, ale w zasadzie tylko
>> do tego. Obecnie nawet w droższych amatorskich kamerach wizjery
>> mają znacznie mniejszą rozdzielczość (rzędu 200-300 tys. punktów),
>> niż boczne ekrany LCD (np. 900 tys. punktów), głównie z powodu
>> ograniczonej wielkości.
> No tak, ale od początku piszę o amatorskich kamerach. Mam wrażenie, że
> ręczne ustawianie ostrości jest w tej klasy sprzęcie raczej dodatkiem,
> którego obecności większość użytkowników pewnie nawet nigdy nie
> zauważyła. Wizjer służy tu _tylko_ do kadrowania, ewentualnie jeszcze do
> minimalnego zaoszczędzenia energii, gdy kończy się bateria, a nie mamy
> np. zapasu.

Zgadzam sie. Odniosłem sie jedynie do opinii, że w wizjerach czarno-białych
było niewiele widać i to był powd ich nieużywania. Odwrotnie, w czasach, gdy
były wizjery cz-b (crt), nie było bocznych ekranów lcd, więc trudno było tych
wizjerów nie używać ;-). Wizjery kolorowe pojawiły się wraz z ekranami LCD.
Moim zdaniem powodami nieużywania i "znikania" wizjerów z amatorskich
kamer były: słaba ich rozdzielczość (malutka matryca lcd), miniaturyzacja
i obniżanie ceny sprzętu, oraz poniekąd swoboda perspektywy filmowania
z ekranem.
Zauważ, że wizjery znikają także z tanich amatorskich aparatów fotograficznych.

Krystian