🚀 go-pugleaf

W odróżnieniu od uległych akademików z okresu stalinizmu, rabinom - a tym
bardziej grupie krytykowanych tu uczonych, a także towarzyszącej im armii
cichych popleczników, takich jak pisarze, dziennikarze, działacze społeczni,
którzy prześcigają ich w kłamstwach - nie grozi wcale śmierć czy pobyt w
łagrze, lecz co najwyżej presja społeczna.

Kłamią z pobudek patriotycznych, uważając, że oszukiwanie jest ich
obowiązkiem, bronią bowiem w ten sposób interesu żydowskiego.

Są więc "kłamcami patriotycznymi" i ten sam "patriotyzm" każe im milczeć w
obliczu dyskryminacji czy prześladowań Palestyńczyków.

Skupmy się teraz na innym przypadku grupowej lojalności.

Jej istota polega na tym, że pochodzi ona niejako "z zewnątrz", spoza grupy,
przez co może być jeszcze bardziej szkodliwa.

Bardzo wielu nie-Żydów (w tym również chrześcijańscy duchowni i ludzie
świeccy, a także marksiści z rozmaitych ugrupowań) utrzymuje, iż jednym ze
sposobów "odpokutowania" za prześladowanie Żydów jest nie tylko
przemilczanie popełnianego przez nich zła, ale co więcej, uczestniczenie w
owych "niewinnych kłamstewkach".

Stąd jakiekolwiek protesty przeciwko dyskryminacji Palestyńczyków bądź
wskazywanie na te fragmenty żydowskiej religii czy przeszłości, które są
sprzeczne z "przyjętą wersją", spotykają się z brutalnymi oskarżeniami o
antysemityzm (zaś w przypadku Żydów - o "nienawiść do samych siebie").

Oskarżycielami, i to znacznie bardziej zaciekłymi, nie są tym razem Żydzi,
lecz ich nieżydowscy przyjaciele.

To właśnie dzięki istnieniu tych grup, szczególnie w USA (a także w innych
krajach anglojęzycznych), oraz dzięki ich ogromnym wpływom udaje się rabinom
i innym uczonym żydowskim propagować kłamstwa judaizmu nie tylko bez
najmniejszego sprzeciwu, lecz wręcz z ich pomocą i przyzwoleniem.

Wielu dotychczasowych zdeklarowanych przeciwników stalinizmu znalazło sobie
nowego "idola", jakim jest żydowski rasizm i fanatyzm religijny; popierają
go z większą żarliwością i za kłamaniem niż zwolennicy stalinizmu popierali
niegdyś system totalitarny w ZSRR.

Jakkolwiek zjawisko ślepego, iście "stalinowskiego" poparcia dla wszelkiego
zła, byle tylko było ono po chodzenia żydowskiego, zaczęło znacznie
przybierać na sile od 1945 roku, a więc od momentu ujawnienia całej prawdy o
eksterminacji Żydów, nie znaczy to jednak, że wtedy właśnie p wstało.

Przeciwnie, ma ono swoją długą historię, sięgającą czasów tworzenia się
kręgów socjaldemokracji.

Przyjacielem Marksa z okresu młodości był niejaki Mojżesz Hess, jeden z
czołowych socjalistów niemieckich, człowiek powszechnie znany i szanowany,
podający się otwarcie za żydowskiego rasistę.

Opublikowane w 1858 roku jego rozważania o "czystej rasie żydowskiej"
znakomicie przystają do podobnych bredni na temat "czystej rasy aryjskiej".

Jednakże walczący z niemieckim rasizmem niemieccy socjaliści, gdy chodziło o
rasizm żydowski, nabierali wody w usta.

W 1944 roku, w czasie najgorętszych zmagań z Hitlerem, brytyjska Partia
Pracy opracowała plan wysiedlenia Palestyńczyków z Palestyny, podobny do
tego, który wcześniej (około 1941 roku), tyle że w odniesieniu do Żydów,
stworzył Hitler.

Plan ten przyjęty został pod naciskiem żydowskich członków kierownictwa
Partii Pracy, z których wielu z taką "kumoterską" gorliwością popierało
interesy izraelskie, że blednie przy nich fanatyczne, równie "kumoterskie"
poparcie, jakiego niektórzy konserwatyści udzielali swego czasu
rasistowskiemu reżymowi Iana Smitha.

Tabu dotyczące stalinizmu było na brytyjskiej lewicy silniejsze niż na
prawicy, i pewnie dlatego nie protestowała ona, gdy Partia Pracy poparła
rząd Begina.

W Stanach Zjednoczonych sytuacja jest podobna, przy czym amerykańscy
liberałowie są znacznie groźniejsi.

Nie ma tu miejsca na omawianie wszystkich konsekwencji politycznych takiego
stanu rzeczy, co nie znaczy, że nie należy o nich mówić; w naszych
zmaganiach z rasizmem i religijnym fanatyzmem żydowskim największym wrogiem
są nie tylko żydowscy rasiści (i ci, którzy go stosują), lecz również ci
nie-Żydzi, których określa się w pewnych kręgach - moim zdaniem zupełnie
zresztą bezpodstawnie - "postępowcami".

Izrael Szahak "Żydowskie dzieje i religia" Fijor Publishing Warszawa-Chicago
1997

Dystrybucja w Polsce Fundacja Antyk www.antyk.org.pl

Dystrybucja internetowa jfrr32a@prodigy.com