🚀 go-pugleaf

http://michalkiewicz.pl/tekst.php?tekst=2372

Pod nadzorem Wielkiego Brata
Felieton  *  Radio Maryja  *  26 stycznia 2012

Szanowni Państwo!

Spory wokół przyczyn kryzysu finansowego, jaki trapi sporą część
świata, są podobne do sporów na temat katastrofy smoleńskiej.
Podobieństwo polega przede wszystkim na próbie narzucenia ogółowi
zatwierdzonej wersji i stygmatyzowania, a nawet represjonowania
każdego, kto ośmiela się podnosić jakiekolwiek wątpliwości. Biorą w
tym udział nie tylko kadrowi funkcjonariusze tajnych służb, osoby od
nich uzależnione, no i oczywiście - konfidenci. Patrząc, jak media
głównego nurtu, z przodującymi jak zwykle w wyszkoleniu bojowym i
politycznym oraz w pracy operacyjnej, jak starają się ośmieszyć
wszelkie wątpliwości i dyskredytować osoby je podnoszące, można nie
tylko utwierdzić się w podejrzeniach co do wersji zatwierdzonej do
wierzenia, ale również - a może przede wszystkim - przekonać się o
wysokim stopniu uzależnienia tych mediów od tajnych służb, a prawdę
mówiąc - o przenikaniu się tych obydwu środowisk.

Dzisiaj widać to znacznie wyraźniej niż kiedyś, miedzy innymi dlatego,
że na skutek wojny na górze między bezpieczniackimi watahami i
spowodowanego w jej następstwie bałaganu, do opinii publicznej
przedostały się wiadomości, przedtem skrupulatnie ukrywane. Co więcej
- w ostatnich latach coraz więcej ludzi uniezależnia się od mediów
głównego nurtu dzięki równoległej wymianie informacji przez Internet.
Wprawdzie i Internet pozostaje pod nadzorem Wielkiego Brata, ale na
razie nie jest on tak szczelny, jak nadzór nad mediami głównego nurtu.
W dodatku komunikacja za pośrednictwem Internetu odbywa się na skalę
międzynarodową, dzięki czemu zarówno wiadomości, jak i poglądy
rozprzestrzeniają się ponad granicami.

Dzięki tej swobodnej komunikacji coraz bardziej rozpowszechnia się
również pogląd, że przyczyną, a w każdym razie - jedną z przyczyn
kryzysu finansowego, było odejście od standardu złota, w następstwie
czego w obiegu pojawiły się puste waluty o płynnych kursach. Standard
złota, to jest zobowiązanie, jakie składa emitent pieniądza
papierowego, że wymieni je na złoto według ustalonego parytetu.
Odejście od standardu złota oznaczało, że upadła ostatnia bariera
hamująca chciwość banków emisyjnych, których właścicielami w
większości przypadków są rządy, a jeśli nawet - jak w Stanach
Zjednoczonych - nie są, to emisja pieniądza odbywa się na zasadzie
przywileju udzielonego przez rząd.

Upadek bariery hamującej chciwość banków emisyjnych sprawił, że od lat
zalewają one świat pieniądzem produkowanym bez opamiętania; według
aktualnych szacunków ilość pieniądza w obiegu osiem razy przekracza
wartość światowego produktu brutto, a więc towarów i usług
wyprodukowanych i sprzedanych w skali światowej. Celem tej
nadprodukcji pieniądza przez banki jest oczywiście zysk - ale zysk w
postaci stopniowego przejmowania nie tylko bogactwa wytwarzanego przez
ludzi pracujących, ale nawet - ich własności. Kryzys finansowy
pozwolił wyraźniej dostrzec i lepiej zrozumieć ten mechanizm, wskutek
czego coraz więcej ludzi zaczęło wobec tak zwanych "banksterów"
przyjmować coraz bardziej nieufną, a nawet wrogą postawę. Sprzyjała
temu i sprzyja niewątpliwie szybka komunikacja ponad granicami za
pośrednictwem Internetu.

Zostało to oczywiście zauważone w kręgach "banksterskich", wobec
których większość współczesnych rządów spełnia rolę usługową - rolę
naganiaczy i nadzorców niewolników. Dlatego też w latach
poprzedzających wybuch kryzysu finansowego podjęte zostały rozmowy nad
porozumieniem, które zostało podpisane 1 października ubiegłego roku w
Tokio pod nazwą ACTA - a którego celem jest roztoczenie ścisłej
kontroli nad Internetem za pośrednictwem tajnych służb, które -
podobnie jak rządy teoretycznie mające je nadzorować - skaczą z gałęzi
na gałąź przed finansowymi grandziarzami.

ACTA teoretycznie i pozornie ma służyć ochronie tak zwanej własności
intelektualnej, ale to tylko pozór moralnego uzasadnienia dla
zakneblowania Internetu i stworzenia pozorów legalności do
represjonowania wszystkich, którzy w taki czy inny sposób narażą się
establishmentowi. Przykładem bełkotliwej osłony istotnych postanowień
porozumienia jest jego artykuł 6 ustęp 2, który mówi, że: "procedury
przyjęte, utrzymane w mocy lub stosowane w celu wprowadzenia w życie
niniejszego rozdziału, są uczciwe i sprawiedliwe oraz zapewniają
odpowiednią ochronę praw wszystkich uczestników podlegającym takim
procedurom". Skąd wiemy, skąd mamy pewność, że te procedury są
"uczciwe i sprawiedliwe"? Znikąd. Musimy w to wierzyć, a przynajmniej
- udawać że wierzymy, podobnie jak konfidenci w mediach głównego nurtu
żarliwie udają, że wierzą w raport komisji ministra Millera.
Oczywiście wśród tego bełkotu, podobnie jak liście wśród lasu, ukryte
są postanowienia, które bezpieczniakom działającym w interesie rządów,
a za ich pośrednictwem - w interesie finansowych grandziarzy,
umożliwią postawienie każdego do pionu.

Mówił Stanisław Michalkiewicz
--
Smart questions to stupid answers