🚀 go-pugleaf

 "Deni" <dominika@ibit.pl> napisała na grupę
 news:alt.pl.psychologia.milosc: 


> Udaje sie pod warunkiem, ze taka "para" przezyla juz ze soba
> "wszystko, co mogla przezyc", tzn. zadne z nich nie ma juz nadziei
> na kontynuacje zwiazku.

Czyli przyjaźń nie jest mozliwa, jeśli jedna ze stron pragnie czegos
więcej,  tak?  Wydaje  się  być  logiczne...  plus  dla  Ciebie.  ;)

> Problem jest tylko w tym jak ten nowy
> partner "zniesie" taka przyjazn.

A  co  ten  nowy partner ma do gadania? Jest jeszcze cos takiego jak
tolerancja...

> Pewnie ciezko bedzie mu
> zrozumiec, ze to tylko przyjazn.

Rozmawiamy o miłości, tak? Jeśli kocha, to zrozumie.

> Ja sama nie wiem jakbym sie zachowala w takiej sytuacji.

Nie  przesadzaj...  jest  coś takiego, jak przyjaźń i nie powinno to
nikogo  dziwić.  Po prostu jedni przyjaźnią się bardziej inni mniej.
Jeśli  chodzi  o  mnie,  to uważam za bzdure stwierdzenei, że nie ma
czegoś  takiego  jako  przyjaźń  chłopaka  z  dziewczyną (względnie:
dziewczyny z chłopakiem).

> Ja raz na rok spotykam sie z moim bylym (ale to fatalnie brzmi... "moim
> bylym" :(
> Idziemy na kawe, porozmawiamy, posmiejemy sie i to wszystko.

Nic  w  tym złego, i nie wiem, czego ludzie się tam doszukuja... źle
to  o  nich  swiadczy,  zaufanie  na  pierwszym miejscu (wiem, wiem,
kiedyś mówiłem, że szczerość na pierwszym miejscu).

> Ale jednak nie mowie o tym mojemu obecnemu partnerowi,
> nie chcialabym, zeby poczul sie niepewnie... bo faceci tacy
> sa, ze wyobrazaja sobie za duzo :)

No, no, nie wszyscy. :) Chociaż... teraz tak mowie, ale nie wiem jak
bym się zachował, gdybym znalazł się w takiej sytuacji.

-- 
<< Puck gg#937829  phn#+48600986485  mailto:puck@go2.pl >>