🚀 go-pugleaf

> Czyzby ?
> Moj przyjaciel wie o mnie na prawde wiele, sam mi kiedys napisal w liscie,
> ze nie ma takiego kontaktu psychicznego z nikim jak ze mna...a ma swoich
> realnych przyjaciol, tam gdzie mieszka !
Ojej...
Ja tez mam wiele osob w internecie, ktore twierdza, ze sa moimi
przyjaciolmi, bo maile piszemy trzy razy dziennie, bo piszemy w nich o
sprawach naprawde osobistych, nawet intymnych, bo pomagamy sobie jak tylko
mozemy...
Czy to naprawde wystarczy by byc przyjacielem? Nie wierze, ze taki ktos jest
ze mna
"zwiazany psychicznie" (jak to ujelas) jak moi przyjaciele.
Staram sie nieco studzic te osoby, bo tak naprawde nie znamy sie.
Nie wiemy jak zachowalibysmy sie w roznych sytuacjach, ktore wymagaja
bezposredniego kontaktu.
Mozemy im zaufac jak psychologowi, bo ich nie znamy. Tylko i az tyle.
Oczywiscie, ze to jest piekne - taka znajomosc, ale nie ponosmy sie emocjom.

A czy ta osoba jest z Toba zwiazana uczuciowo? Czy jestes pewna, ze zrobi
dla Ciebie wszystko? Przyjedzie do Ciebie i bedzie z Toba, gdy bedziesz tego
potrzebowala?

> > to ta wspaniala rzecz jaka jest anonimowosc netu uwalnia w nas chec
> > podzielenia sie naszymi troskami z zupelnie nieznana nam osoba.
> > Dopiero spotkanie daje nam odpowiedz.
> Co do spotkanie zgadzam sie, ono jest takim sprawdzeniem sie w byciu
> przyjacielem nie tylko w wirtualnym swiecie.
A czy w ogole mozemy rozgraniczac te przyjaznie?
Jesli cos jest przyjaznia, to nia jest - bez wzgledu na to, czy jest
internetowa, czy "in real life".
Obie przyjaznie musza sie cechowac tymi samymi zasadami.

> > Internet mozna wiec uznac dobrym posrednikiem w szukaniu nowych
> znajomosci,
> > a nie poszukiwaniu przyjaciol. Do tego potrzeba o wiele wiecej niz
> kabalkowa
> > lacznosc
> Nieprawda
To Twoje zdanie, prosze jednak o cos konkretniejszego.

Pozdro-M.