🚀 go-pugleaf

Napisalem to jako odpowiedz w pewnej dyskusji, ale pomyslalem, ze moze
zainteresuje kogos rowniez na oglnym forum.

Do kobiet mialem pecha. Jestem po dwoch
powazniejszych zwiazkach, ale w kazdym trafialem chyba na "ostatni etap
dojrzewania" kobiety i stawalem przed zupelna zmiana charakterow moich
partnerek. Po prostu stawaly sie innymi osobami, rezygnujac z wyznawanych
wczesniej wartosci itp... po roku lub dwoch bycia razem.. moze za bardzo sie
staralem ? Nie wiem.. ale nie o to chodzi.
Byc moze po tamtym wszystkim jestem zbyt ostrozny, moze przestaje w cos
wierzyc.. ale rowniez mam problem ze znalezieniem swojej drogiej polowy.
Poznaje mase nowych ludzi, mam mnostwo przyjaciol, lecz gdy tylko trafie na
kogos interesujacego, okazuje sie, ze musialbym sie pospieszyc o kila lat...
na ma juz ona swoje plany na przyszlosc.. w stabilnym zwiazku z niezlym
stazem....
W sumie to zrozumiale, czlowiek stworzony jest do zycia z kims :) Ale co
zrobic, gdy wypadlo sie z gnajacego pociagu ??
Moze swiatem zadzi przypadek?... nie rozpaczam.. wiem ze mam jeszcze sporo
czasu.
Znam wspaniale malzenstwa ludzi ktorzy poznali sie po 30.. a ja dopiero
koncze studia. Szkoda mi tylko swojej mlodosci, pomyslow, planow wspolnych
wyjazdow, chce cos komus dac, czyms sie podzielic.. a powoli czuje ze sie
wypalam.....
W sumie samotnosc ma plusy, nic czlwiwka nigdzie nie trzyma, bardziej oddaje
sie pracy, nauce.. wolnosc ma swoj urok.. gdyby nie te wspomnienia
wieczorami.. wtedy robi sie troche smutno :)
Pozdrawiam wszystkich samotnych ( i nie tylko :))
Robert