🚀 go-pugleaf

aszheri wrote:
...
>>>> Dużo w tym prawdy o słowie pisanym. Szablon (czyt.: ortografia) to
>>>> podstawowe narzędzie do porozumiewania się słowem. Znajomość
>>>> ortografii minimalizuje różnice pojęciowe. Usiłowanie wprowadzania
>>>> indywidualnych upodobań bez podporządkowania się zasadom przypomina
>>>> samowolę budowlaną w budownictwie. :)
>>>> Język polski jest na tyle bogaty, że swoją nieszablonowość można
>>>> rozwijać na tysiące innych sposobów bez konieczności łamania
>>>> podstaw pisowni.
>>> Michał ja rozumiem o czym mówisz, ale doprawdy sie nie zastosuje.
>>> Ten styl,,, to ja. Tani, trudno. Szczypie w oczy, trudno.
>>> Dlaczego akurat od Ciebie czytam, abym zaczęła być taka jak wszyscy,
>>> choć by nawet w ortografii i stylistyce?
>>> pozdrawiam
>> Mimo, że chcesz, żeby to się stylem nazywało, będzie szczypać albo
>> muskać w oczy każdego, kto Cię ocenia. Twój "styl" albo styl
>> świadczy o Tobie. Co z tym zrobisz? Wolna wola. Możesz gardzić
>> uwagami, możesz mieć inne zdanie - oceny pozostaną. Przekonuje się
>> innych merytorycznymi argumentami. "Chcę być inna" dla stawiania
>> większej ilości przecinków, to słaba argumentacja. Dla mnie.

> Michał :) to (,,,) nie przecinki to, mój sposób na unaocznienie pauzy,
> momentu na przemyślenie.

Zakładasz, że zwykłego znaku pauzy nikt nie zauważy.

> (,) - to jest przecinek i go stosuję.
> (-) - to jest myślnik i go stosuję.
> ("xxxx") - to jest cudzysłów i ---''----.
> ('xxxxx') - to jest cytat i również go stosuję.
> Powtarzam więc, moje (,,,,) to nie przecinki to mój  osobisty styl
> oddania czytelnikowi we  wspólnej dyskusji, że "przystanęłam" aby
> pomyśleć co dalej napisać.
> Wiesz o co  mi chodzi?

Nie sądzę, żeby kogoś interesowało, w którym momencie myślisz dłużej, a w 
którym ktrócej. Zakładam, że chcesz, aby bardziej wyglądało to na rozmowę 
werbalną. Nie wiem, czy to dobry pomysł. Uważam, że właśnie słowo pisane 
mimo wielu minusów w porównaniu z werbalnym, ma jednak ten plus, że można w 
nim pominąć wszystkie niepotrzebne pauzy i przerwy spowodowane brakiem 
należytego skupienia, jak to jest przy użyciu mowy. Szukanie odpowiednich 
słów wspomagane pseudo teatralnymi gestami uchodzi w mowie werbalnej. W 
pisanym jest zupełnie nieuzasadnione. Tchnie takim sugerowaniem, że się jest 
człowiekiem bardziej myślącym od innych. Przynajmniej ja tak to odbieram.
Można takiej konstrukcji użyć z rzadka dla podkreślenia jakiegos kontekstu. 
Ale budowanie w ten sposób każdego tekstu wprowadza tlko chaos i przeszkadza 
w odczytywaniu tego, co chcesz w nim przekazać.

> To tak jak w realnej rozmowie nie mówisz potokiem podobnych do siebie
> wycacanych zdań, które muszą mieć odpowiednią długość i formę
> stylistyczną. Po prosu mówisz różnie: z uczuciem, gniewem, drwiną,
> miłością, pasją - pomyśl więc, czy realna rozmowa brzmi tak idealnie
> jak Twoje posty? Tak są idealnie napisane, to Ci musze przyznać, ale
> dialog to nie słowa pod linijkę.
> Ja tak to pojmuje ,,, szkoda, że aż tak Cię to razi choć zależy mi na
> Twojej opinii.

To mało ważne, czy to mnie bardzo razi. Piszę tylko o tym, jak ja to 
odbieram.
Można przecież wszystko, co czujesz i myślisz opisać słowami bardzo 
dokładnie. Mozna pisać ciekawie i nudno, wesoło i smutno, można łzy lać i 
zęby szczerzyć. A wszystko za pomocą przyjętych zasad rodzimej pisowni.

-- 
pozdrawiam
michał