🚀 go-pugleaf

Użytkownik "astrx" <asterix321@poczta.onet.pl> napisał w wiadomości 
news:h31ubh$9h4$1@news.onet.pl...
>W dniu 2009-07-08 11:50, Fidelio pisze:
>
>> Mniej więcej rok temu temu poznałem pewną dziewczynę. Ona była od 
>> początku zakochana a ja nie byłem do końca pewien czy to jest własnie to.
>> Dlatego w ciągu tego roku kilka razy rozstawaliśmy się i wracaliśmy do 
>> siebie. W końcu w marcu tego roku rozstaliśmy się tak definitywnie, nie 
>> mieszkaliśmy już razem.
>> Dopiero wtedy kiedy w końcu zostałem sam i mogłem popatrzeć na to 
>> wszystko z dystansu i ze spokojem, nabrałem pewności, że to własnie jest 
>> Kobieta Mojego Życia, że tylko ona i żadna inna. Niestety, okazało się, 
>> że w tym czasie jej uczucia, paradoksalnie własnie na skutek moich 
>> wątpliwości wczesniejszych uległy zmianie. Teraz jest z kimś innym.
>> A ja po prostu jestem bliski obłędu, wiem że nie potrafiłbym żyć z kimś 
>> innym. Jest między nami tzw. chemia, doskonale się rozumiemy, tylko ona 
>> twierdzi, że nie potrafi mi już zaufać, że za jakiś czas znów nie 
>> zwątpię. Poza tym jest z kimś innym jak już wspominałem. Moja sytuacja 
>> jest dla mnie samego nie do zniesienia, po pierwsze ze względu na stratę 
>> najbliższej osoby, po drugie ze względu na poczucie winy, bo jestem w tej 
>> sytuacji jedynym winnym. Doznaję swego rodzaju psychicznej autoagresji z 
>> jednej strony, a z drugiej stopień przywiązania i uczuć wcale nie 
>> słabnących chociaż minęły już 4 miesiące, które karzą mi walczyć o 
>> związek. Wczoraj się spotkaliśmy i mimo moich zarzekań na wszystkich i 
>> wszystko, pozostała nieugięta. Ja to zaakceptowałem, ale już dziś 
>> wysłałem jej kwiaty kurierem. Co mam z tym zrobić??? Czy jest jakieś 
>> wyjście z tej patowej sytuacji??? Ratunku!!!
>
>
> Nie mnie tu oceniać czy masz jeszcze szanse, czy też nie - to najlepiej 
> sam wiesz. Jeśli jakieś szanse są, to nic nie stanie się w ciągu jednego 
> dnia. Na pewno nie da się tego zrobić tak, że "obgadujecie sprawę" i 
> postanawiacie że znów jesteście razem, i wszystko będzie jak dawniej - A 
> odniosłem wrażenie że tak właśnie do tego podchodzisz.

Wrażenie jest chyba mylne - rozstaliśmy się w marcu.
Czyli próbuję już od 4 miesięcy z przerwami.