🚀 go-pugleaf

Mniej więcej rok temu temu poznałem pewną dziewczynę. Ona była od początku 
zakochana a ja nie byłem do końca pewien czy to jest własnie to.
Dlatego w ciągu tego roku kilka razy rozstawaliśmy się i wracaliśmy do 
siebie. W końcu w marcu tego roku rozstaliśmy się tak definitywnie, nie 
mieszkaliśmy już razem.
Dopiero wtedy kiedy w końcu zostałem sam i mogłem popatrzeć na to wszystko z 
dystansu i ze spokojem, nabrałem pewności, że to własnie jest Kobieta Mojego 
Życia, że tylko ona i żadna inna. Niestety, okazało się, że w tym czasie jej 
uczucia, paradoksalnie własnie na skutek moich wątpliwości wczesniejszych 
uległy zmianie. Teraz jest z kimś innym.
A ja po prostu jestem bliski obłędu, wiem że nie potrafiłbym żyć z kimś 
innym. Jest między nami tzw. chemia, doskonale się rozumiemy, tylko ona 
twierdzi, że nie potrafi mi już zaufać, że za jakiś czas znów nie zwątpię. 
Poza tym jest z kimś innym jak już wspominałem. Moja sytuacja jest dla mnie 
samego nie do zniesienia, po pierwsze ze względu na stratę najbliższej 
osoby, po drugie ze względu na poczucie winy, bo jestem w tej sytuacji 
jedynym winnym. Doznaję swego rodzaju psychicznej autoagresji z jednej 
strony, a z drugiej stopień przywiązania i uczuć wcale nie słabnących 
chociaż minęły już 4 miesiące, które karzą mi walczyć o związek. Wczoraj się 
spotkaliśmy i mimo moich zarzekań na wszystkich i wszystko, pozostała 
nieugięta. Ja to zaakceptowałem, ale już dziś wysłałem jej kwiaty kurierem. 
Co mam z tym zrobić??? Czy jest jakieś wyjście z tej patowej sytuacji??? 
Ratunku!!!