🚀 go-pugleaf

On May 17, 1:48 am, "michal" <6mich...@gazeta.pl> wrote:

> Mówisz o rozsądku i emocjach konfrontowanych w jednej osobie. :)

Nie.
Zarówno Kasia jak i Ja mają swój rozsądek i swoje emocje.
To jakby dwie odmienne perspektywy. Na każdą sprawę
mogę spojrzeć z tych dwóch perspektyw i mogą one
(acz nie muszą) inaczej być odbierane - zarówno rozumowo
jak emocjonalnie.
Ba - nawet racjonalizacja u obu odbywa się za pomocą
odmiennych argumentów! A raczej powiedziałabym,
że Ja coś uzasadniam, a Kasia - racjonalizuje. :)

Wtedy gdy ten schemacik u mnie powstawał,
zainspirowalam się spostrzeżeniem, że ta która reaguje
odruchowo (a którą później nazwałam Kasią)
z czasem się zmienia. Zmieniają się jej poglądy
i emocje. Zmieniają się one pod wpływem wewnętrznego
dialogu - np. na temat skutków działania Kasi,
jej samopoczucia po określonym zachowaniu itp.
Jest to niewątpiwie dialog (więc kogo z kim?)
- takie zestawianie w myślach różnych wydarzeń,
tego co było, a co ewentualnie mogłoby i z jakim
skutkiem się wydarzyć gdyby zmienić perspektywę.
No więc można też powiedzieć, że Kasia to to, co jest,
a Ja - to potencjał, czyli to, co może być.

Ale w sumie to ja nie o tym chciałam... ;))


> No właśnie. Lubimy jednak tworzyć stereotypy.
> A ja uważam, że kobiety są  m n i a m m m!  I tyle. ;D

Jak cię żona wystawi z walizkami za próg
to będziesz chwilowo patrzył z innej perspektywy.
Niewykluczone też, że oprócz odmiennych emocji
zdobędziesz inny pogląd na kobiety - to się zdarza. ;)

> > Mówisz o bardzo jednostkowym akcie "chcenia".
> > Tak naprawdę w obrębie najbardziej zdecydowanego mężczyzny,
> > który jednoznacznie "chce szczęśliwie partnerować wybranej kobiecie"
> > istnieją równocześnie inne role wpisane w inne mechanizmy,
> > które mogą nieźle mieszać w realizacji tego chcenia.
> > Jak sobie to facet w sobie poukłada - jego wewnętrzna rzecz.
> > Ale interesująca.  :)
>
> Ma się rozumieć. Jednak coś musi zwyciężyć ostatecznie. Albo szczęśliwe
> partnerowanie, albo inne role. :)

Ostatecznie kiedy? Wraz ze śmiercią? Czy z jakąś deklaracją?
Jeśli nie zdobędziesz wcześniej odpowiedniej mądrości,
to twoja deklaracja będzie bez wartości, bo gdy zmieni się
sytuacja -> zmieni się wiedza -> zmieni się pogląd, a wraz z nią
-> straci wartość deklaracja.

Nie pociągnę dalej tych rozważań tu, na grupie - nie jestem
kamikadze. ;)

> > Zgoda. Tylko... kwestia konstrukcji człowieka - czy aby na pewno
> > kobieta musi przejść tę sama drogę co facet w tej swojej
> > mądrości, rozwoju miłości... itp?
>
> Dalej twierdzę, że to każdy człowiek inną nieco drogą dąży.
> Nie bardzo to widzę, żeby kobiety i mężczyźni oddzielnymi
> grupami dążyli w rowoju.

Może na wyspie bezludnej nie miałoby to znaczenia.
Ale to (jak sądzę) zapewne kwestia podstawowej identyfikacji
(tj. podziału człowieka według płci) oraz podstawowego podziału
na role społeczne.


> > Mi się te drogi (kobiety i mężczyzny) jawią jak kolejne odbicia
> > w lustrze, przy czym kobieta odbija się w facecie a facet w Bogu.
> > Chociaż tak naprawdę, niezależnie od płci istnieje tylko jedno
> > to ostateczne Ja do rozpoznania.
>
> Nigdy tak nie myślałem. Może dlatego, że w moim dzieciństwie i wczesnej
> młodości dominował u mnie raczj kult kobiet. Kobiety mnie fascynowały, przez
> nie cierpiałem i o nie walczyłem jak lew. Więc raczej kobiety są dla mnie
> bliżej boskości.

To z Platonem byś się nie dogadał. :)


--