🚀 go-pugleaf

Hekate wrote:
> On May 15, 1:36 am, "michal" <6mich...@gazeta.pl> wrote:
>> Hekate wrote:
>>> Czy ktoś z was się domyśla dlaczego Eros opuścił Psyche gdy ta
>>> odkryła jego boskość?
>>> Czy z gniewu, że złamała dane słowo?
>>> Czy dlatego, że poczuł się oszukany, bo nie spełniła jego prośby?
>>> Czy może przestraszył się zbyt wygórowanych oczekiwań jakie może
>>> mieć wobec boga ludzka istota?
>>> Czy też dlatego, że nie chciał być dla niej bogiem?
>>> Czy może inny powód?
>>> Znacie w ogóle tę legendę?

>> Szczerze? Nie. Opowiedz, proszę! :)

> Mit o Erosie i Psyche uwiecznił Apulejusz w "Metamorfozach".

> W skrócie znalazłam coś takiego:

> "Psyche, w mitologii greckiej, królewna nadzwyczajnej urody, o którą
> zazdrosna była Afrodyta, nakazała ona Erosowi, by rozkochał dziewczynę
> w najbrzydszym z mężczyzn. Eros zakochał się jednak sam w Psyche i
> odwiedzał ją co noc pod osłoną ciemności, uprzedzając, że straci go na
> zawsze, jeżeli będzie chciała zobaczyć, jak wygląda. Ulegając namowom
> swych zazdrosnych sióstr, Psyche zapaliła pewnej nocy kaganek, ale
> kropla rozgrzanej oliwy zbudziła Erosa, który zagniewany jej
> nieposłuszeństwem odleciał. Zrozpaczona Psyche rozpoczęła wędrówki po
> świątyniach w poszukiwaniu ukochanego. Trafiła wreszcie do Afrodyty,
> która przyjęła ją do wykonywania najcięższych prac i posług. Swą
> pracowitością, łagodnością i urodą przełamała wreszcie niechęć bogini,
> obdarzona została przez Zeusa nieśmiertelnością, sprowadzona na Olimp
> i zaślubiona Erosowi."

> Mnie intryguje dlaczego ten Eros nie chciał aby Psyche go
> zdemaskowała?

Eros zdaje się był przystojnym młodzieńcem, więc jego boski widok z 
pewnością utrudniłby mu zadanie, jakie miał do wykonania. W planie miał 
działać pod osłoną ciemności. Ponieważ się zakochał, poczynał sobie 
nierozważnie ryzykując ponad miarę możliwość odkrycia swojego wyglądu przez 
Psyche... Może tak?

> I dlaczego w sumie mimo wszystko ta historia kończy się dobrze? Tzn.
> dobrze jak dobrze - dla mnie to "dobrze" nie jest do końca oczywiste,
> przynajmniej z ziemskiego punktu widzenia.

To miało wskazać, że zakochana kobieta zrobi wszystko: poświęci życie, honor 
i siebie, by zdobyć upatrzonego mężczyznę? I że warto to robić?

Ale ja nie o tym akurat
> chciałabym, tylko o motywach działania Erosa, zwłaszcza: dlaczego ona
> miała go stracić na zawsze gdyby odkryła, że jest bogiem?

Ambiwalencja celów. Zadanie do wykonania kontra radość przeżywania 
bliskości.
Podobnie jak w kanwie o takiej treści: Szpieg ma za zadanie rozpracować 
agentkę wrogiego wywiadu i unieszkodliwić ją. Jednak zakochuje się w niej. 
Co robić?!

> Jaką obserwację o naturze ludzkiej kryje ten fragment mitu?

Zdaje się, że Santorski wskazuje, iż "mit o Erosie i Psyche jest jednym z 
najgłębszych źródeł wiedzy o psychice kobiety" - nie mężczyzny. Głównie więć 
chodzi tu o prawdziwość motywu poświęcenia kobiety dla mężczyzny. 
Przeczytałbym chętnie, co Santorski na ten temat pisze, ale widzę, że nakład 
"ONA. O esencji kobiecości" jest wyczerpany. :)

-- 
pozdrawiam
michał