🚀 go-pugleaf

Rogal83 wrote:
>>>> Mam wrażenie, że mnie nie rozumiesz.
>>> Nie rozumie. Aby coś sensownie budować na gruzach, trzeba je
>>> najpierw przekopać, wyrzucić zniszczone cegły, a z dobrych zacząć
>>> mozolnie tworzyć nową jakość. To niestety wymaga czasu. A tu
>>> chłopak jest jeszcze w szoku po "odstawieniu" i pierwszą jego
>>> reakcją jest (że zacytuję Fly'a) ambiwalencja. Dlatego radziłam mu,
>>> żeby wziął dziewczynę na przetrzymanie. W tym czasie może (o ile
>>> będzie w stanie) zająć się rozumową analizą tego, co się stało i co
>>> chce z tym robić dalej.

>> On jednak woli terraz grać z nia w karty.

>>>> Ale co zrobić? Twoje prawo wiedzieć swoje.
>>> To nie wiedza, to rozedrgane emocje.

>> "Ja wiem swoje" można śmiało nie zaliczyć do starannej wiedzy. :)

> Pani zona podtrzymuje swe stanowisko ze to wszystko moja wina, ze mi
> mowila 100 razy co mam zmienic i ze gdyby widziala ze sie zmieniam to
> i ona by sie zmienila. Szkoda tylko ze nie moze zazac od
> mniejegoistycznej strony czyli zmieniac sie chocby rownolegle

Wiedziałem, że coś w opowieści przeoczyłeś. Nie pisałeś, że ona widzi w 
Tobie wady, któe można zmienić. Pisałeś tylko o tych fizycznych, których nie 
można, jak rozumiem, zmienić.

Przeważająca większość konfliktów w związkach nie ma szans na rozwiązanie z 
tej właśnie przyczyny: Jedna strona w związku jest przekonana, że jeśli to 
ta druga podejmie kroki dostosowujące się do partnera, to wtedy partner, 
niejako w imię sprawiedliwości, zrobi podobnie. Nie ma i nie będzie chyba 
nigdy równoległych/obopólnych działań w skonfliktowanym związku. Na to 
potrzebaby rzetelnej psychologicznej wiedzy z zakresu relacji lub/i bagażu 
doświdczeń w dobrym kierunku idących. W realnej rzeczywistośći taki "program 
naprawczy" rozpoczyna jedna ze stron w partnerstwie. Ta akurat z dwojga w 
danym momencie mądrzejsza.
Nie idź tą drogą, Rogalu! :)
Nie szukaj "wspólnej sprawiedliwości", bo każde z Was tę sprawiedliwość ma 
inną. Te "spawiedliwości" są niezależne. Na jej poczucie sprawiedliwości nie 
masz i nie będziesz miał wpływu, żeby je zmienić. Natomiast możesz mieć 
wpływ na swoje poczucie srawiedliwości. Możesz docenić jej oczekiwania. 
Jeśli ona chce Twojej zmiany, to powinieneś się tylko pytać, jakie wg niej 
te zmiany powinny być.
Tak możesz tylko zacząć rozwiązywać węzeł konfliktu.
Ona może pójść dokładnie w tym samym kierunku, wychodząc Ci naprzeciw - pod 
warunkiem, że to nie Ty będziesz jej "doradzał". Rozumiesz?
Jeżeli nie ma teraz nikogo takiego, to wszystko jest w Twoich rękach. 
Przystosowując się do jej oczekiwań pokażesz jej, że można w ten sposób. 
Jeśli wykażesz w tym działaniu anielską cierpliwość, ona zacznie kiedyś Cię 
w tym działaniu na rzecz Waszego wspólnego interesu naśladować. Nie wolno Ci 
mówić: "Ty zaczynasz pierwsza!". Tak to działa.

-- 
pozdrawiam
michał