🚀 go-pugleaf

Marzena; <fprpnr$sdd$1@nemesis.news.tpi.pl> :

>     Mój problem (a raczej) problemy są dość skomplikowane, dlatego trudno 
> zakwalifikować mi się do jednej kategorii.
>     Mam 23 lata i może zacznę od początku, aby w pełni rozjaśnić obraz 
> mojego życia.

Studiujesz/uczysz się, studiowałaś/uczyłaś się do kiedy, pracujesz, od
kiedy, co robiłaś popołudniami/cały dzień zanim nie poznałaś chłopaka,
co robiłaś popołudniami/cały dzień zanim nie zamieszkaliście razem, co
robiłaś w weekendy? Jaki masz stosunek do ludzi, do bliskości z nimi,
czy starasz się wyprzedzać ich oczekiwania?

>     Postanowiłam wiec za wszelka cene szukac pomocy, tylko tak naprawde nie 
> wiem jak mam to zrobic. Nie wiem czy moj problem klasyfikuje sie o choroby, 
> czy do zwykłej egoistycznej głupoty. Prosze wiec o pomoc kogos kto  udzieli 
> mi jakichkolwiek informacji czy powinnam poszukac pomocy u psychologa (u 
> jakiego) czy juz tylko do psychiatry. Czy powinnismy isc razem czy mam 
> zaczac od siebie, jak wygladaja takie wizyty itd.

Iść zawsze można [do psychologa] - każdy ma jakiś skrypt, który można
poprawić. :) A wizyty, przynajmniej z mojego doświadczenia [zapewne inni
mają inne doświadczenia] wyglądają tak - Ty mówisz, psycholog słucha,
czasami zadaje pytanie, nie ocenia, nie doradza. :)

Pozdrawiam z poradni złamanych szpadli
Flyer
-- 
gg: 9708346; jabber:flyer@jabster.pl
http://www.flyer36.republika.pl/