🚀 go-pugleaf

Użytkownik "michal" <6michal9@gazeta.pl> napisał w wiadomości
news:fpvics$8rc$1@inews.gazeta.pl

>> Z drugiej strony jednak każdy człowiek ma inne granice
>> i odporność na różne (każdy na inne) zachowania i ma też
>> prawo subiektywnie oceniać, kiedy te granice są przekraczane,
>> oraz decydować o odejściu, gdy są one według jego oceny
>> przekraczane zbyt często.
>
> Prawa te ma, ale problemem Marzeny nie jest, że ktoś jej te prawa
> odbiera, tylko, że związek zgrzyta, a ona tego nie chce.

Ale to facet chce odejść i ma do tego prawo.


>> No i jeszcze jedno - jesteś bardzo młoda, więc nie można
>> zbyt wiele od ciebie wymagać.
>
> Rozumiem pobłażanie dla młodego wieku, ale jeśli chce się mieć w
> związku dobre relacje - wymagać trzeba dużo od siebie.

Jak nie w tym związku, to w następnym (pamiętając o tym, jak kruchą
rzeczą jest relacja).


>> Chociaż niegłupim pomysłem
>> jest wymagać od każdego według jego inteligencji i samopoczucia. :)
>> Jednak jedną z ważniejszych rzeczy odróżniających człowieka od
>> zwierzęcia jest mozliwość pracy nad sobą. Umiejętność
>> kierowania sobą oraz świadomość co się z własnym umysłem
>> dzieje wydaje mi się kluczową funkcją człowieczeństwa.
>
> Tak, tak. O to chodzi. Kłopot tylko z inteligencją. Myślę, że
> skuteczniejszym motorem i wyznacznikiem jest motywacja. Silna
> motywacja pokona najgorsze samopoczucia małointeligentnego. :)

Nie zawsze pokona. W moim życiu niezbyt mądrzy choć silnie
zmotywowani nie mieli szans na więcej niż na romans.
Bo faktycznie to działa - tyle, że na poziomie raczej "podludzkim"
(na marginesie - nie mam nic przeciwko naszej "podludzkiej" naturze,
o ile nie wychodzi na plan pierwszy).
Ale kto wie - może na blisko 100% ludzi (jak szacuje Sky) to działa.


>> Mi się wydaje, że większość związków zawiązanych w młodym wieku
>> jest skazanych na rozpad w niedługim czasie.
>> A jeśli nawet się nie rozpadają , to nie oznacza, że są to dobre
>> związki, - zazwyczaj trwają, "bo są dzieci", "bo opinia publiczna",
>> ewentualnie z powodu lęku przed samotnością lub zmianą.
>
> Pytanie czy związki, które cementują głównie wspólne obowiązki i
> społeczna presja są złe. :)

To zależy czego się oczekuje od związku.
Dla mnie nie jest wartością (przez rzecz samą w sobie) coś,
co nie jest mi niezbędne. Na przykład samochód - po cholerę mi
samochód w Warszawie?
Analogicznie - po cholerę mi przypadkowy partner na całe życie,
skoro nie potrzebuję opieki, pogadać na poziomie plebejskim mogę tu,
na grupie, a wibrator w razie potrzeby mogę kupić w seksszopie?

- JaKasia


--