🚀 go-pugleaf

Użytkownik "michal" <6michal9@gazeta.pl> napisał w wiadomości news:fmgnan$r67$1@inews.gazeta.pl...
> 
> Użytkownik "Flyer" :
> 
> >> > W sumie to zahacza o temat braku agresji - są przynajmnieju dwie drogi
> >> > "komunikacji" - jedna zakłada agresję/konfrontację, druga zakłada
> >> > "zrozumienie" drugiej strony/nabycie jej języka i postaw poprzez
> >> > asymilicję zachowań/języka i uniemozliwienie "ataków" poprzez stanie 
> >> > się
> >> > tym, czym ona chciałaby w swoich *deklaracjach* czy *negacjach* , żeby
> >> > druga strona była. Wiem, że ta druga metoda jest zła, bo wywołuje
> >> > poczucie presji, robienie czegoś obcego osobowości, ale ... w
> >> > ostatecznym rozrachunku stanie się "kimś" na wzór jego postaw i
> >> > deklaracji umożliwia obejrzenie co się odrzuca, stwierdzenie, że to nie
> >> > pasuje do mnie i odrzucenie. Problem w tym, że nawet ja nie wierzę, że
> >> > deklaracje czy niektóre postawy, to wszystko, co sobą taka osoba
> >> > reprezentuje. Ale wiara wiarą, a poznawalna rzeczywistość poznawalną
> >> > rzeczywistością. :)
> 
> >> A dlaczego ta pierwsza droga, droga konfrontacji, jest lepsza?
> 
> > ;) Bo nie masz poczucia "utraty siebie", grania kogoś, kim nie jesteś,
> > presji zewnętrznej i wyrażasz tak naprawdę siebie.
> 
> A znasz siebie dobrze? Wiesz, kim jesteś? Bo trzeba wiedzieć kim sie 
> przestaje być, kiedy grasz kogoś innego.
> Ja nie widzę w empatycznych zdolnościach utraty siebie. To jakiś szowinizm 
> wewnętrzny? ;)
> 
> >> Ta druga droga wygląda mi na drogę przez empatię. Oczywiście że w tej
> >> drugiej nie ma miejsca na agresję.
> 
> > ;) To zależy jak obcą sobie osobowość próbujesz zasocjować i oczywiście
> > zależy od tego, czy aby ta droga nie jest jedyną, która pozostała w
> > związku, czyli czyste poddanie się i upodobnienie do partnera, który
> > wszelkie przejawy odmienności myślenia i wyrażania swojego zdania gnoi w
> > zarodku. :)
> 
> Nie stawiasz czasem znaku równości pomiędzy wczuwaniem się w czyjąś rolę, 
> postać - a uległością? Albo rezygnację z mozliwości porozumienia nie 
> zrównujesz czasem z rezygnacją z przekonywania o jedynej słusznej racji?
> 
> > W sumie, tak się zastanowiłem, że tej konfrontacji w związku też nie
> > może być za dużo. :)
> 
> No, nareszcie się rozumiemy. :) Tyle powinno jej być, co soli do smaku.

...czyli z beczkę...tak dla dokładniejszego się wzajemnego 
zapoznania w dłuższej perespektywie ;)