🚀 go-pugleaf

Witam!
Może macie jakieś wytłumaczenie sytuacji, kiedy osoba którą kochacie  
dzisiaj mówi
Wam, że jesteście wszystkim co ma, największym szczęściem jakie ją  
spotkało, a za tydzień
walczy z własnymi myślami i z tym, że nie czuje, że kocha tak jakby  
chciała...
Że Jej zaangażowanie nagle straciło ten dotychczasowy blask...
I nagle przychodzą dni ciszy... Odizolowania... Później siadacie do  
rozmowy...
I dochodzicie do wniosku, że nie można się oszukiwać i robić czegoś na  
siłe.
Że danie sobie czasu będzie presją dla Niej. A dla Was ciągłym czekaniem  
na cokolwiek.
Nawet sms`a czy telefon.
Zrywacie. Ona mówi Wam, że takie coś może dobrze Wam zrobi... żeby nie  
robić z tego
końca świata ale jednocześnie nie chce, żebyście żyli codziennie  
nadzieją... Jest osobą
wierzącą i zapewnia, że jeżeli jest Wam pisane to będziecie razem...
Ile to może trwać. Kiedy można się przekonać, że szkoda już mieć  
nadzieję...

To był jedyny mój taki związek w którym wszystkie Jej wady przyćmiła  
miłość.
Jedyny związek, w którym potrafiłem wybiegać daleko w przyszłość.
Jedyny związek, w którym czułem to coś specyficznego...