🚀 go-pugleaf

Nedian pisze:

> Po raz pierwszy tak naprawdę miałam okazję zetknąć się z męską bryłą. 
> Wcześniej takich typów nie znałam. Byłam pięknie adorowana, w 
> odpowiednim czasie zapewniana o uczuciu, w odpowiednim miejscu dotykana 
> itede. I oto ten weekend i fatalne zderzenie z ponurą rzeczywistością 
> opisywaną w poradnikach dla kobiet - mężczyzną w sobie zamkniętym (a 
> może raczej ograniczonym).

Poradników nie czytuję, bo jak widać robią wodę z mózgu (pod warunkiem, 
że się go ma), ale może jemu pierwszemu spadły klapki z oczu?
Mogło tak być!

A może był pochłonięty przeżywaniem wyniku Polaków w ostatnim meczu i 
zorientował się, że jest w tym osamotniony, stąd surowe milczenie...
Mogło tak być!

> Tak miałabym ochotę potrząsnąć i może jakąs nadludzką siłą wytrząsnąć te 
> wszystkie słowa, które chciałabym od niego usłyszeć. Te zwroty, jeszcze 
> nie miłosne, ale stanowiące wspaniałą ich obietnicę. Wypieszczone głosem 
> zachwytu.
> 
> I niech każdy mężczyzna okaże się w tym chwilach ulotnych lirykiem, 
> niech pieści najcichszym słowem, melodią swego głosu. Niech mówi tak, 
> żeby nie był potrzebny już fizyczny dotyk.

Bardzo przepraszam, ale ile masz lat?
Faceci w chwilach "uniesienia" mówią różne rzeczy (kobiety zresztą też).
A zresztą.. obejrzyj może Kopciuszka albo inny romans z happy endem, bo 
najwidoczniej spodziewasz się księcia na białym koniu, znaczy liryka 
pieszczącego głosem.

> Nie chcę się domyślać! Nie chcę rozumieć, że czasami to „trudno 
> powiedzieć"! Ja chcę wiedzieć tylko tu i teraz, że nie marnuję czasu!

Ej, poodkurzaj może, okna umyj, zrób sobie paznokcie, ubierz choinkę. 
Święta idą!

fata