🚀 go-pugleaf

Po raz pierwszy tak naprawdę miałam okazję zetknąć się z męską bryłą. 
Wcześniej takich typów nie znałam. Byłam pięknie adorowana, w 
odpowiednim czasie zapewniana o uczuciu, w odpowiednim miejscu dotykana 
itede. I oto ten weekend i fatalne zderzenie z ponurą rzeczywistością 
opisywaną w poradnikach dla kobiet - mężczyzną w sobie zamkniętym (a 
może raczej ograniczonym).

Tak miałabym ochotę potrząsnąć i może jakąs nadludzką siłą wytrząsnąć te 
wszystkie słowa, które chciałabym od niego usłyszeć. Te zwroty, jeszcze 
nie miłosne, ale stanowiące wspaniałą ich obietnicę. Wypieszczone głosem 
zachwytu.

I niech każdy mężczyzna okaże się w tym chwilach ulotnych lirykiem, 
niech pieści najcichszym słowem, melodią swego głosu. Niech mówi tak, 
żeby nie był potrzebny już fizyczny dotyk.

Nie chcę się domyślać! Nie chcę rozumieć, że czasami to „trudno 
powiedzieć"! Ja chcę wiedzieć tylko tu i teraz, że nie marnuję czasu!

;)
pozdr!
N.