🚀 go-pugleaf

Kira napisał(a):
> Dlatego dobre
> ultimatum nie brzmi "on albo ja"; ono brzmi "on albo to coś,
> co dostajesz ode mnie a od niego nie". I to ultimatum musi
> postawić się samo, doświadczalnie a nie słownie.

hmm....

> Jedyna metoda wygrania tej gry to to coś zacząć powoli zabierać
> i usuwać tym samym drugiej stronie grunt spod nóg. Ultimatum
> stawia się wtedy samo i ta druga osoba musi sobie we własnym
> zakresie przekalkulować czy to coś jest na tyle ważne, żeby się
> znów zaangażować w ten związek.

Piszesz, że to coś "musi się samo". A więc ON nie ma na to żadnego
wpływu. A skoro ONA musi sama sobie wszystko przekalkulować, to jego
rola jest żadna, poza "byciem dobrym chłopakiem". Ma się o nią
starać bez gwarancji powodzenia. Gówniana perspektywa typu "zobaczymy
kogo wybierze". Gówniana w sensie jego dumy, męskości, bo docelowo
to raczej on w tym dylemacie dziewczyny zwycięży. Tylko jakim
kosztem... Czy warto? Czy ona jest królewną o którą zabiega kilku
rycerzy i trzeba bić się ze smokami?

> Zazwyczaj jest. Dlatego po tym
> ultimatum przeważnie związek wraca do formy...

Zgadza się, związek wróci do względnej normy. Ale jak napisałem,
to jest żadne ultimatum. Jemu pozostało robić dobrą minę do złej
gry i czekać aż sprawa się rozwiąże. IMO, szybko się nie
rozwiąże (panna może grać z byłym miesiącami), dlatego powinien
zacząć działać, mówić że takie zasady mu nie odpowiadają
(walnąć drzwiami aż do niej dotrze, że zostaje sama na lodzie).

> Paskudne, wiem. Ale skuteczne jak diabli. I tak, też wolałabym
> żeby życie było proste i przyjemne - ja cię kocham, ty kochasz
> mnie, wszystko będzie ok. Tylko że to tak kuźwa ni cholery nie
> chce działać... :/

Ano tak to bywa... :(